prawo

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] prawo (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) praw.  zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem
(1.2) przywilej, zezwolenie na coś

przysłówek

(2.1) prawa strona

przedrostek

(3.1) prawo- ...służący do tworzenia wyrazów związanych z prawem (1)
(3.2) prawo- ...służący do tworzenia wyrazów związanych z prawą stroną czegoś

odmiana: (1.1-2) lp  praw|o, ~a, ~u, ~o, ~em, ~ie, ~o; blm  lub ~a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a; (2.1) nieodm.  przykłady:

(1.1) Prawo podatkowe jest bardzo skomplikowane.
(1.2) Nie ma pan prawa zwracać się tak do mojej żony!
(2.1) Gdzie jest apteka? Za rogiem, w prawo.
(3.1) prawodawca, prawnik, prawowity
(3.2) praworęczny, prawostronny

składnia:
kolokacje: (1.1) prawo podatkowe/finansowe/karne/...; przestrzegać prawa, łamać prawo, prawa człowieka, prawa zwierząt, falandyzacja prawa; (1.2) dać komuś/mieć prawo do czegoś/na coś; prawo jazdy; (2.1) na/w prawo
synonimy: (1.1) kodeks, ustawa
antonimy: (1.1) bezprawie; (2.1) lewo
wyrazy pokrewne: przym.  prawny, prawniczy, prawowity, prawy; rzecz.  prawnik, prawodawca, bezprawie
związki frazeologiczne: prawo pierwszej nocy, na prawo i lewo, prawo jest po to, aby je omijać
etymologia: (1.1) od prawy - „uczciwy”?
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach