infant

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

infant (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈĩnfãnt], AS[ĩnfãnt], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) tytuł przysługujący dzieciom rodziny królewskiej w Hiszpanii i Portugalii
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  infantylizm mrz , infantka
przym.  infantylny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

infant (język angielski)[edytuj]

infant (1.1)
wymowa:
IPA[`ɪnfənt]
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) niemowlę (do roku życia)

przymiotnik

(2.1) praw.  niepełnoletni
(2.2) przen.  początkujący
odmiana:
(1.1) lp  infant, lm  infants
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  infancy
przym.  infantile
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

infant (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) infant
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  infantka f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: