czuć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
(Przekierowano z czuć się)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

czuć (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA[ʧ̑uʨ̑], AS[čuć] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku
(1.2) odbierać wrażenia za pomocą zmysłu węchu
(1.3) odbierać wrażenia za pomocą intuicji
(1.4) gw. lwow.  słyszeć
(1.5) starop.  czuwać

czasownik zwrotny

(2.1) ~ się mieć jakieś samopoczucie, nastrój, odczucie
odmiana:
przykłady:
(1.1) Kiedy się zbudziłem, to poczułem mrowienie na karku.
(1.2) Gotujesz coś? Bo czuję spaleniznę
(1.3) Wyczuliśmy wroga znajdującego się w pobliżuto te dudnienia bębnów go zdradziły.
(2.1) Poczułem się jak nowo narodzony.
(2.1) Przy nim czuję się jak idiota.
(2.1) Źle się czuję, boli mnie głowa. Chyba będę chory.
(2.1) Nie czuję się dobrze z tym, że mu to powiedziałem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
odczuwać, wyczuwać, przeczuwać
rzecz.  poczucie n , czucie, uczucie
przym.  czuły
czas.  czuły, poczuć, uczuć, czuwać
związki frazeologiczne:
bosy Hryć czuje się Ukraińcemczuć się jak zbity piesczuć się jak ryba w wodzieczuć miętęczuć, że coś śmierdzi
etymologia:
Czuć dawniej znaczyło także czuwać; czuć zapach (por. cuch, cuchnąć; >>czuć z ust<<)
U Słowian rdzeń czu- (z skju-, dlatego wahania w nagłosie) słuchowi i węchowi służy, gdy u Greków i Niemców wzrokowi: thyōskoos, co ofiar ogląda, niem. schauen (dawne scouwon, gockie us-skaws, przezorny), ale i u innych Arjów ten rdzeń bez s- naglosowego: łac. caveo, czuwam, strzegę się, grec. akuō, czuję, tj. słyszę (akustyka), niem. hören z goc. hausjan, grec. kydos (czudo, p. cud), koeō, miarkuję, ind. kawi-, wieszczy. Litewszczyźnie brak tego pnia.[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: słyszeć
źródła:
  1. Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.