czuć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
(Przekierowano z czuć się)
czuć (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku
- (1.2) odbierać wrażenia za pomocą zmysłu węchu
- (1.3) odbierać wrażenia za pomocą intuicji
- (1.4) gw. lwow. słyszeć
- (1.5) starop. czuwać
czasownik zwrotny
- (2.1) ~ się mieć jakieś samopoczucie, nastrój, odczucie
- przykłady:
- (1.1) Kiedy się zbudziłem, to poczułem mrowienie na karku.
- (1.2) Gotujesz coś? Bo czuję spaleniznę…
- (1.3) Wyczuliśmy wroga znajdującego się w pobliżu – to te dudnienia bębnów go zdradziły.
- (2.1) Poczułem się jak nowo narodzony.
- (2.1) Przy nim czuję się jak idiota.
- (2.1) Źle się czuję, boli mnie głowa. Chyba będę chory.
- (2.1) Nie czuję się dobrze z tym, że mu to powiedziałem.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- odczuwać, wyczuwać, przeczuwać
- rzecz. poczucie n, czucie, uczucie
- przym. czuły
- czas. czuły, poczuć, uczuć, czuwać
- związki frazeologiczne:
- bosy Hryć czuje się Ukraińcem • czuć się jak zbity pies • czuć się jak ryba w wodzie • czuć miętę • czuć, że coś śmierdzi
- etymologia:
- Czuć dawniej znaczyło także czuwać; czuć zapach (por. cuch, cuchnąć; >>czuć z ust<<)
- U Słowian rdzeń czu- (z skju-, dlatego wahania w nagłosie) słuchowi i węchowi służy, gdy u Greków i Niemców wzrokowi: thyōskoos, co ofiar ogląda, niem. schauen (dawne scouwon, gockie us-skaws, przezorny), ale i u innych Arjów ten rdzeń bez s- naglosowego: łac. caveo, czuwam, strzegę się, grec. akuō, czuję, tj. słyszę (akustyka), niem. hören z goc. hausjan, grec. kydos (czudo, p. cud), koeō, miarkuję, ind. kawi-, wieszczy. Litewszczyźnie brak tego pnia.[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: słyszeć
- angielski: (1.1,3) feel; (1.2) smell; (2.1) feel
- arabski: (1.1) شعر, حس
- czeski: (1.1,3) cítit
- duński: (1.1) føle; (2.1) føle sig
- fenicki: (1.1) 𐤇𐤎
- hiszpański: (1.1) sentir; (1.2) oler; (1.3) presentir; (2.1) sentirse
- islandzki: (1.1) finna fyrir; (1.2) lykta; (2.1) hafa, segja, líða
- niemiecki: (1.1,3) fühlen, spüren; (1.2) riechen
- ormiański: (1.2) հոտ գալ
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1,3) чувствовать
- szwedzki: (1.3) känna, må
- włoski: (1.1) sentire
- źródła:
- ↑ Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.
