starzec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] starzec (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1) lp starzec, starca, starcowi, starca, starcem, starcu, starcze; lp starc|y, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~y
- przykłady:
- (1.1) Agresywny starzec werbalnie zaatakował ekspedientkę.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) dostojny/zdziecinniały/niedołężny/czcigodny ~
- synonimy:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) dom starców
- etymologia:
- od stary
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) old man
- arabski: (1.1) عجوز
- chorwacki: (1.1) starac m
- duński: (1.1) olding w
- esperanto: (1.1) maljunulo
- islandzki: (1.1) öldungur m
- kazachski: (1.1) ақсақал
- łaciński: (1.1) senex m
- niemiecki: (1.1) Alter m
- rosyjski: (1.1) старик m, старец m
- szwedzki: (1.1) gamling w
- źródła:
