następca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

następca (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[naˈstɛ̃mpʦ̑a], AS[nastmpca], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) następca tronu
synonimy:
(1.1) dziedzic, dziedziczący, spadkobierca, sukcesor[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
forma żeńska: następczyni
czas. następować ndk.
przym. następny
rzecz. następowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło następca w: SJP.pl.
  2. synonimy.ux.pl.