własny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] własny (język polski)


wymowa: IPA: [ˈvwasnɨ]
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) będący w czyimś wyłącznym posiadaniu
(1.2) właściwy temu, o kim/czym jest mowa

odmiana: lp  własn|y/~a, ~ego/~ej, ~emu/~ej, ~ego/~ą, ~ym/~ą, ~ym/~ej; lm  wła|śni/~sne, ~snych, ~snym, ~snych/~sne, ~snymi, ~ych przykłady:

(1.1) To jest mój własny komputer.
(1.2) Ona ma swój własny styl ubierania się.

składnia:
kolokacje: (1.1) własny kątnie wierzyć własnym uszom/oczomna własnej skórzewe własnej osobie; (1.2) rzeczownik własny
synonimy: (1.1) osobisty, prywatny, indywidualny, wyłączny, zastrzeżony
antonimy: (1.1) cudzy, obcy, pożyczony, wynajęty
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach