dziecięcy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dziecięcy (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
odmiana: przykłady:
- (1.1) Babcię najbardziej cieszy dziecięcy uśmiech (=uśmiech dziecka).
- (1.1) Po remoncie mieszkania wygospodarowali pomieszczenie na pokoik dziecięcy.
składnia:
kolokacje: ~ uśmiech, ~a szczerość, ~y pokój, ~ wózek, literatura ~a
synonimy: (1.1) daw. dziecki
antonimy:
wyrazy pokrewne: zob. → dziecko
związki frazeologiczne:
etymologia: od dziecię
uwagi: (1.1) często w tym znaczeniu używane jest słowo dziecinny, w starannej polszczyźnie użycie to uważane jest jednak za niepoprawne[1][2] tłumaczenia:
- angielski: (1.1) childish
- dolnołużycki: (1.1) źiśecy
- duński: (1.1) barnlig, barnagtig, børne-
- esperanto: (1.1) infana
- islandzki: (1.1) barn-
- jidysz: (1.1) קינדערש (kindersz), קינדעריש (kinderisz)
- niemiecki: (1.1) kindlich, w złożeniach: Kindes-, Kinder-
- rosyjski: (1.1) детский
źródła:
- ↑ hasło dziecięcy, dziecinny w: Małgorzata Kita, Edward Polański, Słownik paronimów czyli wyrazów mylonych, s. 65, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 9788301156435.
- ↑ Czy można się cofnąć... do przodu? w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.
