dziecięcy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dziecięcy (język polski)[edytuj]

dziecięcy (1.1) uśmiech
wymowa:
IPA[ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ], AS[ʒ́ėćncy], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku
odmiana:
przykłady:
(1.1) Babcię najbardziej cieszy dziecięcy uśmiech.
(1.1) Po remoncie mieszkania wygospodarowali pomieszczenie na pokoik dziecięcy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dziecięcy uśmiech / pokój / wózek • dziecięca szczerość / literatura
synonimy:
(1.1) daw.  dziecki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. : dziecko
związki frazeologiczne:
etymologia:
od dziecię
uwagi:
(1.1) często w tym znaczeniu używane jest słowo dziecinny, w starannej polszczyźnie użycie to uważane jest jednak za niepoprawne[1][2]
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło dziecięcy, dziecinny w: Małgorzata Kita, Edward Polański, Słownik paronimów czyli wyrazów mylonych, s. 65, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 9788301156435.
  2. Czy można się cofnąć… do przodu? w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.