pokój

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pokój (język polski)

pokój (1.4)
pokój (1.4)


wymowa: IPA: [ˈpɔkuj]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) stan panujący między dwoma narodami, bez wojny
(1.2) pakt kończący wojnę
(1.3) spokój
(1.4) część mieszkania, izba

odmiana: (1) lp pokój, ~oju, ~owi, ~, ~em, ~oju, ~oju; lm pokoje, ~ów, ~om, ~, ~ami, ~ach, ~oje
przykłady:

(1.1) Między Polską a Rosją panuje pokój.
(1.2) Ostatecznie między tymi państwami został zawarty pokój.
(1.3) Niech odpoczywa w pokoju wiecznym.
(1.4) Jakiś człowiek szybko wszedł do pokoju.

składnia:
kolokacje: (1.1) walczyć o pokój, zakłócać pokój, pokój między narodami, zagrożenie pokoju,; (1.2) podpisywać/zawierać pokój, warunki pokoju; (1.3) niech odpoczywa w pokoju; (1.4) wejść do/wyjść z pokoju, pokój dziecięcy, pokój gościnny, pokój dzienny, pokój jadalny, wynająć pokój.
synonimy: (1.1) zgoda; (1.2) pakt, traktat; (1.3) spokój, harmonia; (1.4) izba, kąt,
antonimy: (1.1) wojna, waśń; (1.3) niepokój, niepewność, dysharmonia
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. pokojowy; (1.2) przym. pokojowy; (1.3) czas. niepokoić się;(1.4) przym. pokojowy, zdrobn.,rzecz. pokoik, rzecz. przedpokój, rzecz. pokojówka
związki frazeologiczne: (1.1) fajka pokoju, gołąbek pokoju
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/pok%C3%B3j”