pokój

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pokój (język polski)

pokój (1.4)


wymowa: IPA: [ˈpɔkuj] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) stan panujący między dwoma narodami, bez wojny
(1.2) pakt kończący wojnę
(1.3) spokój
(1.4) część mieszkania, izba

odmiana: (1) lp  pokój, ~oju, ~owi, ~, ~em, ~oju, ~oju; lm  pokoje, ~ów (lub pokoi[1][2]), ~om, ~, ~ami, ~ach, ~oje przykłady:

(1.1) Między Polską a Rosją panuje pokój.
(1.2) Ostatecznie między tymi państwami został zawarty pokój.
(1.3) Niech odpoczywa w pokoju wiecznym.
(1.4) Jakiś człowiek szybko wszedł do pokoju.

składnia:
kolokacje: (1.1) walczyć o pokój, zakłócać pokój, pokój między narodami, zagrożenie pokoju,; (1.2) podpisywać/zawierać pokój, warunki pokoju; (1.3) niech odpoczywa w pokoju; (1.4) wejść do/wyjść z pokoju, pokój dziecięcy, pokój gościnny, pokój dzienny, pokój jadalny, wynająć pokój.
synonimy: (1.1) zgoda; (1.2) pakt, traktat; (1.3) spokój, harmonia; (1.4) izba, kąt
antonimy: (1.1) wojna, waśń; (1.3) niepokój, niepewność, dysharmonia
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  pokojowy; (1.2) przym.  pokojowy; (1.3) czas.  niepokoić się;(1.4) rzecz.  przedpokój, pokojówka; zdrobn.  pokoik; przym.  pokojowy
związki frazeologiczne: (1.1) fajka pokoju, gołąbek pokoju
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

źródła:

  1. pokojów czy pokoi? w: Poradnia językowa PWN.
  2. Zasady pisowni i interpunkcji w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.