naród

naród (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈnarut], AS: [narut], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia, lub pochodzenie etniczne; zob. zobacz też naród w Wikipedii

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza nar|ód, ~odu, ~odowi, ~ód, ~odem, ~odzie; lm liczba mnoga narod|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach

przykłady:

(1.1) Każdy naród powinien posiadać swoje własne państwo.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) nacja

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik narodowość

przym. przymiotnik narodowy, narodowowyzwoleńczy, międzynarodowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• albański: (1.1) komb, popull
• angielski: (1.1) nation
• arabsk: (1.1) أمة f rodzaj żeński, قوم m rodzaj męski
• białoruski: (1.1) народ
• bułgarski: (1.1) народ m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) narod m rodzaj męski, nacija f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) narod m rodzaj męski
• duński: (1.1) nation w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) nacio
• francuski: (1.1) nation f rodzaj żeński, peuple m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) narod m rodzaj męski
• hebrajski: (1.1) אומה f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) nación f rodzaj żeński, pueblo m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) natie
• interlingua: (1.1) nation
• islandzki: (1.1) þjóð f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 国民 (こくみん), 民 (たみ)
• kataloński: (1.1) natio f rodzaj żeński
• kazachski: (1.1) ұлт
• nahuatl: (1.1) tlahtocayotl
• niemiecki: (1.1) Nation f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) έθνος n rodzaj nijaki, λαός m rodzaj męski
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• pruski: (1.1) amzin n rodzaj nijaki
• romansz: (1.1) naziun
• rosyjski: (1.1) народ m rodzaj męski, нация f rodzaj żeński
• serbski: (1.1) нација f rodzaj żeński (nacija)
• slovio: (1.1) narod m rodzaj męski (народ)
• suahili: (1.1) taifa, mataifa
• szwedzki: (1.1) nation w rodzaj wspólny, folk n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) nazione

źródła: