kończyć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kończyć (język polski)


wymowa: IPA: [ˈkɔɲʧɨʨ]
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca
(1.2) przen.  zabijać; nieprzechodni umierać
(1.3) zrywać z czymś, przestawać coś robić

czasownik zwrotny

(2.1) dochodzić do końca, wyczerpywać się
(2.2) przerywać jakiś stan
(2.3) mieć koniec, zakończenie

odmiana: (1.1) kończ|yć, koniugacja VIb; aspekt dokonany skończ|yć, koniugacja VIb
przykłady:

(1.1) Właśnie kończę czytać książkę.
(1.2) Kończ waść, wstydu oszczędź! (Henryk Sienkiewicz, Potop)
(1.3) Od jutra kończę z paleniem papierosów.
(2.1) Muszę znaleźć stację benzynową, bo w samochodzie kończy się paliwo.
(2.2) Jutro kończy mi się ważność mojego paszportu, nie będę mógł wyjechać za granicę.
(2.3) Wiesz, jak kończy się ostatni odcinek tego serialu? Wyjaśnia się, kto był mordercą?
(2.3) Film kończy się sceną wesela.
(2.3) Pierwsza część toru kończy się ostrym zakrętem.

składnia: (1.1) kończyć +B. , nie kończyć +D. ; (1.2-3) kończyć z +N. 
kolokacje: (1.2) marnie kończyć
synonimy: (1.1) przestawać, wypełniać, dopełniać, finalizować; (1.2) zabijać; (1.3) zrywać, przestawać
antonimy: (1.1, 1.3) zaczynać, rozpoczynać, inicjować
wyrazy pokrewne: (1) czas.  kończyć się, dokańczać/dokończyć, ukańczać/ukończyć, zakańczać/zakończyć; zob. koniec
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/ko%C5%84czy%C4%87”
W innych językach