panować
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] panować (język polski)
wymowa:
znaczenia:
czasownik
- (1.1) być panem, władcą kraju, królestwa
- (1.2) być panem, przywódcą czegoś
- (1.3) podporządkowywać coś sobie, mieć władzę nad czymś
- (1.4) występować, pojawiać się
odmiana: koniugacja IV
przykłady:
- (1.1)
- (1.2)
- (1.3) Nie umiesz panować nad nerwami.
- (1.4) Po wizycie Laury w naszym domu panował radosny nastrój.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) władać, rządzić, królować (1.2) przewodzić
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. pan, czas. zapanować
związki frazeologiczne: stan panujący
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1,2,4) herrschen, (1.3) beherrschen
