panować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] panować (język polski)

wymowa:
znaczenia:
czasownik

(1.1) być panem, władcą kraju, królestwa

(1.2) być panem, przywódcą czegoś

(1.3) podporządkowywać coś sobie, mieć władzę nad czymś

(1.4) występować, pojawiać się

odmiana: koniugacja IV przykłady:

(1.3) Nie umiesz panować nad nerwami.

(1.4) Po wizycie Laury w naszym domu panował radosny nastrój.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) władać, rządzić, królować; (1.2) przewodzić
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik pan; czas. czasownik zapanować
związki frazeologiczne: stan panujący
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• niemiecki: (1.1,2,4) herrschen; (1.3) beherrschen
• szwedzki: (1.4) råda