spokój

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

spokój (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈspɔkuj], AS[spokui ̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania
(1.2) stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek
(1.3) cisza, brak hałasu, rumorów
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.2) W naszym domu panuje spokój i harmonia.
(1.3) Spokój tego małego miasteczka jest zachwycający.
składnia:
kolokacje:
(1.1) osiągnąć spokój ducha
synonimy:
(1.1) harmonia
(1.2) pokój
(1.3) łagodność
antonimy:
(1.1) nerwowość
(1.3) wrzawa
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pokój m 
czas.  uspokoić dk. , uspokajać ndk. 
przym.  spokojny, spokojniutki
przysł.  spokojnie
wykrz.  spoko, spokojnie
związki frazeologiczne:
dać święty spokójdać sobie spokójmieć święty spokójolimpijski spokójspoczywać w spokojustoicki spokójzostawić w spokoju
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: