spokój

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] spokój (język polski)


wymowa: IPA: [ˈspɔkuj]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania
(1.2) stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek
(1.3) cisza, brak hałasu, rumorów

odmiana: przykłady:

(1.2) W naszym domu panuje spokój i harmonia.
(1.3) Spokój tego małego miasteczka jest zachwycający.

składnia:
kolokacje: (1.1) osiągnąć ~ ducha
synonimy: (1.1) harmonia; (1.2) pokój; (1.3) łagodność
antonimy: (1.1) nerwowość; (1.3) wrzawa
wyrazy pokrewne: przym.  spokojny; czas.  uspokoić (uspokajać); przysł.  spokojnie; wykrzyknik spoko
związki frazeologiczne: mieć święty spokój, dać komuś święty spokój, dać sobie spokój, spoczywać w spokoju, stoicki spokój
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach