spokój

spokój (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈspɔkuj], AS: [spokui ̯] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania

(1.2) stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek

(1.3) cisza, brak hałasu, rumorów

odmiana:

przykłady:

(1.2) W naszym domu panuje spokój i harmonia.

(1.3) Spokój tego małego miasteczka jest zachwycający.

składnia:

kolokacje:

(1.1) osiągnąć ~ ducha

synonimy:

(1.1) harmonia

(1.2) pokój

(1.3) łagodność

antonimy:

(1.1) nerwowość

(1.3) wrzawa

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik spokojny

czas. czasownik uspokoić (uspokajać)

przysł. przysłówek spokojnie

wykrz. wykrzyknik spoko

związki frazeologiczne:

mieć święty spokój • dać komuś święty spokój • dać sobie spokój • spoczywać w spokoju • stoicki spokój

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-3) peace
• arabski: (1.1-3) هدوء, أون, سكينة, سكون
• francuski: (1.1) paix, tranquillité
• hawajski: (1.3) maluhia
• japoński: (1.1) 安心
• niemiecki: (1.1) Ruhe f rodzaj żeński, Ausgeglichenheit f rodzaj żeński; (1.2) Frieden m rodzaj męski; (1.3) Stille f rodzaj żeński
• ormiański: (1) խաղաղություն
• perski: (1.1) آرامش ,آرام
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1-3)
• rosyjski: (1.1) спокойствие n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1-3) lugn n rodzaj nijaki; (1.2) fred w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) rü; 1.3 śtył
• włoski: (1.1) calma; (1.2) pace; (1.3) tranquillità

źródła: