uspokajać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

uspokajać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌuspɔˈkajäʨ̑], AS[uspokai ̯äć], zjawiska fonetyczne: podw. art. akc. pob. 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk.  uspokoić)

(1.1) dawać uspokojenie

czasownik zwrotny niedokonany uspokajać się (dk.  uspokoić się)

(2.1) odzyskiwać spokój, stawać się spokojnym
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Utwory Chopina bardzo mnie uspokajają.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) łagodzić, lać oliwę na wzburzone morze
antonimy:
(1.1) denerwować, dolewać oliwy do ognia
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pokój m , uspokojenie n , spokój m , uspokajanie n 
przym.  spokojny, uspokajający
przysł.  spokojnie
wykrz.  spokojnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Częstym błędem jest używanie formy „uspakajać[1]
tłumaczenia:
źródła:
  1. Poradnia Językowa Uniwersytetu Łodzkiego [1]