wojna
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: wójna
[edytuj] wojna (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1) lp wojn|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, wojen, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
- (1.1) W czasie ostatniej wojny ten kraj został doszczętnie zniszczony.
składnia:
kolokacje: (1.1) wypowiadać / prowadzić / wygrać / przegrać wojnę; wojna obronna / zaczepna / światowa
synonimy: (1.1) konflikt (zbrojny)
antonimy: (1.1) pokój
wyrazy pokrewne: przym. wojenny; czas. wojować
związki frazeologiczne: (1.1) wojna domowa; zimna wojna
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) oorlog
- angielski: (1.1) war
- białoruski: (1.1) вайна
- chorwacki: (1.1) rat m
- dolnołużycki: (1.1) wójna f
- duński: (1.1) krig w
- fiński: (1.1) sota
- francuski: (1.1) guerre f
- grecki: (1.1) πόλεμος m
- hebrajski: (1.1) מלחמה f (milchama)
- hiszpański: (1.1) guerra f
- holenderski: (1.1) oorlog
- interlingua: (1.1) guerra, bello
- islandzki: (1.1) stríð n, styrjöld f
- jidysz: (1.1) מלחמה f (milchome)
- łaciński: (1.1) bellum n
- łotewski: (1.1) karš
- nauruański: (1.1) eake
- niemiecki: (1.1) Krieg m
- norweski (bokmål): (1.1) krig m
- norweski (nynorsk): (1.1) krig m
- rosyjski: (1.1) война f
- sardyński: (1.1) gherra f
- szwedzki: (1.1) krig n
