pakt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Pakt

pakt (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pakt], AS[pakt] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) polit. umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kiedy Rosja wycofała się z paktu?
(1.1) Ten pakt między rządem a związkami zawodowymi ustanawia fundamenty lepszej przyszłości dla pracujących.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pakt o nieagresji / pakt nieagresjipakt Ribbentrop-Mołotowpakt Sikorski-Majskipodpisywać / podpisać / zawierać / zawrzeć pakt
synonimy:
antonimy:
(1.1) umowa, porozumienie, układ, traktat, konwencja, ugoda
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. paktowanie n
czas. paktować ndk.
związki frazeologiczne:
zawrzeć pakt z diabłem
etymologia:
(1.1) łac. pactum[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło pakt w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.

pakt (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[pak:t]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) pakt[1]
odmiana:
(1.) en pakt, pakten, pakter, pakterna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) nonaggressionspakt
synonimy:
(1.1) fördrag, avtal, överenskommelse
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 816, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.