spokojny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

spokojny (język polski)[edytuj]

spokojne (1.2) wody w zatoce
wymowa:
IPA[spɔˈkɔjnɨ], AS[spokoi ̯ny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) o człowieku: opanowany, zrównoważony
(1.2) o morzu: niezmącony
(1.3) nierzucający się w oczy
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Adam jest bardzo spokojnynigdy się z nikim nie kłóci.
(1.2) Kapitan powiedział, że morze jest dzisiaj wyjątkowo spokojne.
(1.3) Lubię ubierać się w spokojnych kolorach. Nie przepadam za jaskrawościami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) spokojny ton • spokojna twarz
(1.2) Ocean Spokojny
synonimy:
(1.1) opanowany
(1.1-2) łagodny
(1.3) cichy, stonowany, zgaszony, umiarkowany
antonimy:
(1.1) agresywny
(1.1-2) gwałtowny, niespokojny
(1.3) krzykliwy, jaskrawy, żywy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  spokojniutki
przysł.  spokojnie
rzecz.  pokój mrz , spokój
czas.  uspokoić, uspokajać
wykrz.  spoko
związki frazeologiczne:
spokojny wariatspokojna głowaspokojna twoja rozczochrana
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: