wojenny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] wojenny (język polski)

wymowa: IPA: [vɔ'jɛnnɨ]
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) związany z wojną, odnoszący się do wojny

odmiana: lp liczba pojedyncza wojenny m rodzaj męski, wojenna f rodzaj żeński, wojenne n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga wojenni mosob. rodzaj męskoosobowy, wojenne nmosob. rodzaj niemęskoosobowy przykłady:

(1.1) Od jakiegoś czasu interesuję się literaturą wojenną.

składnia:
kolokacje: (1.1) film ~, okręt ~, marynarka ~a, stan wojenny, inwalida ~y, zbrodnia ~a
synonimy:
antonimy: (1.1) pokojowy, antywojenny
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik wojna f rodzaj żeński; zdrobn. zdrobniale wojenka; czas. czasownik wojować; przysł. przysłówek wojennie
związki frazeologiczne: być z kimś na wojennej stopie, być z kimś na wojennej ścieżce, wkroczyć na wojenną ścieżkę, wykopać topór wojenny, zakopać topór wojenny
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• esperanto: (1.1) milita
• francuski: (1.1) guerrier
• islandzki: (1.1) w złożeniach stríðs-
• łaciński: (1.1) bellicus
• niemiecki: (1.1) w złożeniach Kriegs-, kriegerisch, militärisch
• włoski: (1.1) guerresco