nastrój

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: nástroj

nastrój (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈnastruj], AS[nastrui ̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) psych. utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny; zob. też nastrój w Wikipedii
(1.2) pot. chęć na coś
(1.3) wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu czy miejsca
(1.4) st.pol. instrument muzyczny[1]

czasownik

(2.1) tryb rozkazujący czas. nastroić
odmiana:
przykłady:
(1.1) Mam dziś bardzo wesoły nastrój.
(1.2) Nie mam teraz nastroju na muzykę.
(1.3) W całym mieście panował nastrój grozy.
składnia:
(1.1) przym. + nastrój, być w + przym. + nastroju
(1.2) mieć nastrój na + B.
(1.3) nastrój + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.3) atmosfera
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. nastroik
czas. nastrajać, nastroić
przym. nastrojowy
przysł. nastrojowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 135.