nastrój

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: nástroj

nastrój (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈnastruj], AS[nastrui ̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) psych.  utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny; zob.  też nastrój w Wikipedii
(1.2) pot.  chęć na coś
(1.3) wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu, czy miejsca
(1.4) starop.  instrument muzyczny[1]

czasownik

(2.1) tryb rozkazujący czas.  nastroić
odmiana:
przykłady:
(1.1) Mam dziś bardzo wesoły nastrój.
(1.2) Nie mam teraz nastroju na muzykę.
(1.3) W całym mieście panował nastrój grozy.
składnia:
(1.1) przym.  + nastrój
(1.2) nastrój na + B. 
(1.3) nastrój + D. 
kolokacje:
synonimy:
(1.3) atmosfera
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. 
zdrobn.  nastroik
czas.  nastrajać, nastroić
przym.  nastrojowy
przysł.  nastrojowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 135.