nastrój

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] nastrój (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) psych.  utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny; zob.  też nastrój w Wikipedii
(1.2) pot.  chęć na coś
(1.3) wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu, czy miejsca

czasownik

(2.1) tryb rozkazujący czas.  nastroić

odmiana: przykłady:

(1.1) Mam dziś bardzo wesoły nastrój.
(1.2) Nie mam teraz nastroju na muzykę.
(1.3) W całym mieście panował nastrój grozy.

składnia: (1.1) przym.  + nastrój; (1.2) nastrój na + B. ; (1.3) nastrój + D. 
kolokacje:
synonimy: (1.3) atmosfera
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  nastrajać, nastroić; przym.  nastrojowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

źródła:

W innych językach