mieszkanie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] mieszkanie (język polski)


wymowa: IPA: [mʲɛʃˈkaɲɛ] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) miejsce, gdzie dana osoba mieszka
(1.2) rzecz.  odczas.  odmieszkać

odmiana: (1.1) lp  mieszka|nie, ~nia, ~niu, ~nie, ~niem, ~niu; lm  ~nia, ~ń, ~niom, ~nia, ~niami, ~niach, ~nia; (1.2) lp  jak (1.1); blm  przykłady:

(1.1) Sąsiedzi znów zalali mi mieszkanie.
(1.2) Bardzo miło wspominam mieszkanie w akademiku podczas studiów.

składnia:
kolokacje: (1.1) małe/duże/przytulne/dwupokojowe/trzypokojowe/... mieszkanie; wystrój ~nia
synonimy: (1.1) apartament, chata, dom, dach nad głową, garsonierka, kwatera, kawalerka, izba, lokum, lokal, loft, własne M, własny kąt, , pokój, pomieszczenie, rezydencja
antonimy: (1.1) praca, szkoła
wyrazy pokrewne: (1) zdrobn.  mieszkanko; rzecz.  mieszkaniec/mieszkanka, mieszkaniówka, mieszkalnictwo; przym.  mieszkaniowy, mieszkalny; czas.  mieszkać, pomieszkiwać, zamieszkiwać, zamieszkać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: izba, dom tłumaczenia: