mieszkanie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] mieszkanie (język polski)
wymowa: IPA: [mʲɛʃˈkaɲɛ] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
odmiana: (1) lp mieszka|nie, ~nia, ~niu, ~nie, ~niem, ~niu; lm ~nia, ~ń, ~niom, ~nia, ~niami, ~niach, ~nia
przykłady:
- (1.1) Sąsiedzi znów zalali mi mieszkanie.
- (1.2) Bardzo miło wspominam mieszkanie w akademiku podczas studiów.
składnia:
kolokacje: (1.1) małe/duże/przytulne/dwupokojowe/trzypokojowe/... mieszkanie; wystrój ~nia
synonimy: (1.1) apartament, chata, dom, dach nad głową, garsonierka, kwatera, kawalerka, izba, lokum, lokal, loft, własne M, własny kąt, , pokój, pomieszczenie, rezydencja,
antonimy: (1.1) praca, szkoła
wyrazy pokrewne: (1) czas. mieszkać, zamieszkiwać, zamieszkać; przym. mieszkaniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: izba, dom
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) flat, apartment; (1.2) living
- białoruski: (1.1) кватэра f
- chorwacki: (1.1) stan m
- dolnołużycki: (1.1) bydlenje n
- duński: (1.1) lejlighed w
- esperanto: (1.1) loĝejo
- francuski: (1.1) logement m, logis m, appartement m
- górnołużycki: (1.1) bydlenje
- hebrajski: (1.1) דירה f (dira)
- hiszpański: (1.1) piso m, apartamento m
- interlingua: (1.1) appartamento
- islandzki: (1.1) íbúð f
- jidysz: (1.1) דירה f (dire)
- niemiecki: (1.1) Wohnung f
- norweski (bokmål): (1.1) bolig; m leilighet m ;
- rosyjski: (1.1) квартира f; (1.2) проживание
- węgierski: (1.1) lakás
- włoski: (1.1) alloggio

