mieszkanie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

mieszkanie (język polski)[edytuj]

mieszkanie (1.1-2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[mʲjɛˈʃkãɲɛ], AS[mʹi ̯eškãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. -ni… i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania ludzi; zob.  też mieszkanie w Wikipedii
(1.2) miejsce, gdzie dana osoba mieszka
(1.3) rzecz. odczas.  od: mieszkać (nazwa czynności)
odmiana:
(1.1-2)
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mamy mnóstwo niesprzedanych mieszkań.
(1.2) Mieszkaniem Diogenesa z Synopy była beczka.
(1.3) Bardzo miło wspominam mieszkanie w akademiku podczas studiów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) małe / duże / przytulne / dwupokojowe / trzypokojowe / … mieszkanie • wystrój mieszkania • mieszkanie komunalne / spółdzielcze / własnościowe / z przydziału
synonimy:
(1.1) apartament, chata, dom, dach nad głową, garsoniera, hawira, kwatera, kawalerka, izba, lokum, lokal, loft, własne M, własny kąt, pokój, pomieszczenie, rezydencja
antonimy:
(1.2) praca, szkoła
(1.3) niemieszkanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  mieszkaniec m.-os. , mieszkanka f , mieszkaniówka f , mieszkalnictwo n , zamieszkanie n 
zdrobn.  mieszkanko n 
czas.  mieszkać ndk. , pomieszkiwać ndk. , pomieszkać dk. , zamieszkiwać ndk. , zamieszkać dk. , omieszkać
przym.  mieszkaniowy, wewnątrzmieszkaniowy, mieszkalny, mieszkalniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Gdy podajemy nr mieszkania, używamy słowa mieszkanie w dopełniaczu, np. ul. Chopina 24, mieszkania 8[1].
zobacz też: izbadom
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Sienkiewicza 30, mieszkania 5, w: Odpowiednie dać rzeczy słowo. Szkice o współczesnej polszczyźnie, Wrocław 1987.