uspokoić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

uspokoić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌuspɔˈkɔjiʨ̑], AS[uspokoi ̯ić], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯  akc. pob. 
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk.  uspokajać)

(1.1) zob. : uspokajać

czasownik zwrotny dokonany uspokoić się (ndk.  uspokajać się)

(2.1) zob. : uspokajać się
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
(2.1) Uspokój się wreszcie i powiedz, co się stało!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  spokój m , pokój m , uspokojenie n 
przym.  spokojny
przysł.  spokojnie
wykrz.  spokojnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: uspokajać
(2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: uspokajać się
źródła: