uspokoić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

uspokoić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌuspɔˈkɔjiʨ̑], AS[uspokoi ̯ić], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯ akc. pob.
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. uspokajać)

(1.1) zob.: uspokajać

czasownik zwrotny dokonany uspokoić się (ndk. uspokajać się)

(2.1) zob.: uspokajać się
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
(2.1) Uspokój się wreszcie i powiedz, co się stało!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spokój m, pokój m, uspokojenie n
przym. spokojny
przysł. spokojnie
wykrz. spokojnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: uspokajać
(2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: uspokajać się
źródła: