kąt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kąt (język polski)

kąt (1.1)
kąt (1.1)


wymowa: IPA: [kɔnt]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mat. część płaszczyzny ograniczona dwoma półprostymi
(1.2) przestrzeń między dwoma ścianami
(1.3) przen. mieszkanie
(1.4) przen. punkt widzenia, aspekt

odmiana: lp kąt|, ~a, ~owi, ~, ~em, kącie, kącie; lm kąt|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Kąt prosty ma 90 stopni.
(1.2) W kącie pokoju stał mały stolik.
(1.3) Chciałabym wreszcie mieć swój własny kąt.
(1.4) Sprawdziliśmy wszystkie urządzenia pod kątem bezpieczeństwa.

składnia:
kolokacje: (1.1) kąt ostry/prosty/rozwarty; kąt przyległy/przeciwległy; kąt padania/nachylenia; kąt wpisany/opisany; kąt wewnętrzny/zewnętrzny (1.2) kąt pokoju/sali; stać w kącie; (1.3) własny kąt; (1.4) kąt widzenia, pod kątem
synonimy: (1.2) róg, narożnik; (1.4) punkt widzenia
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. kątowy; rzecz. kątownik, kątomierz, trójkąt, czworokąt, pięciokąt, sześciokąt, wielokąt; zakątek
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/k%C4%85t”
W innych językach