mir

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: mír

[edytuj] mir (język chorwacki)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) polit. polityka pokój

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza mir, mira, miru, mir, mirom, miru, mire lm liczba mnoga mirovi, mirova, mirovima, mirove, mirovima, mirovima, mirovi
przykłady:

(1.1) Hrvati su nakon pet godina rata napokon dočekali mir. → W końcu, po pięciu latach wojny, Chorwaci doczekali się pokoju.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) rat, nemir
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik miran; przysł. przysłówek mirno
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] mir (esperanto)

znaczenia:
morfem

(1.1) dziwić się

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: czas. czasownik miri, miregi, mirigi; rzecz. rzeczownik miro, mirego, mirindaĵo; przym. przymiotnik mirinda, miriga, mirigita; przysł. przysłówek mirinde
związki frazeologiczne: mirinfano
etymologia:
uwagi:

[edytuj] mir (język niemiecki)

wymowa: IPA: ['mɪr] posłuchaj
znaczenia:
zaimek

(1.1) mnie, celownik od → ich