mir

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: mír

[edytuj] mir (język chorwacki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) polit.  pokój

odmiana: (1.1) lp  mir, mira, miru, mir, mirom, miru, mire lm  mirovi, mirova, mirovima, mirove, mirovima, mirovima, mirovi
przykłady:

(1.1) Hrvati su nakon pet godina rata napokon dočekali mir.W końcu, po pięciu latach wojny, Chorwaci doczekali się pokoju.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) rat, nemir
wyrazy pokrewne: przym.  miran; przysł.  mirno
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] mir (esperanto)


znaczenia:
morfem

(1.1) dziwić się


przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: czas.  miri, miregi, mirigi; rzecz.  miro, mirego, mirindaĵo; przym.  mirinda, miriga, mirigita; przysł.  mirinde
związki frazeologiczne: mirinfano
etymologia:
uwagi:

[edytuj] mir (język niemiecki)


wymowa: IPA: ['mɪr] posłuchaj
znaczenia:
zaimek

(1.1) mnie, celownik odich