niepokój
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] niepokój (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik niepokój niepokoje dopełniacz niepokoju niepokojów/niepokoi[1] celownik niepokojowi niepokojom biernik niepokój niepokoje narzędnik niepokojem niepokojami miejscownik niepokoju niepokojach wołacz niepokoju niepokoje
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) stres, przejęcie, zmartwienie, lęk, obawa
- antonimy:
- (1.1) spokój
- wyrazy pokrewne:
- czas. niepokoić, zaniepokoić
- ims. niepokojący
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) anxiety, concern, uneasiness, unease, agitation
- arabski: (1.1) قلق ,حصار ,جأش, كرب
- francuski: (1.1) inquiétude f
- hiszpański: (1.1) inquietud f
- interlingua: (1.1) agitation, angustia, anxietate
- niemiecki: (1.1) Unruhe f
- nowogrecki: (1.1) ανησυχία f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- szwedzki: (1.1) ängslan w, ångest w, oro w
- wilamowski: (1.1) unrüh
- włoski: (1.1) ansia f, inquietudine f, preoccupazione f, malessere m
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
