służba
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] służba (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia)
- (1.2) służenie komuś
- (1.3) instytucja powołana do wykonywania pewnej czynności na rzecz społeczeństwa; także praca, dyżur w takiej instytucji
- (1.4) działanie dla jakiejś idei
odmiana: (1.1-2) lp służb|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; blm (1.3-4) lp służb|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Służba przyniosła hrabiemu posiłek.
- (1.2) Służba w obcym wojsku została uznana za przestępstwo.
- (1.2) „Głupia Zośka” przesiedziała u nich około sześciu lat, lecz choć następnie poszła na służbę do dworu, w chacie roboty nie ubyło. (B. Prus: Placówka)
- (1.2) Ksiądz wyjaśniał, że celem naszego życia jest służba Bogu i ludziom.
- (1.3) Stan służby zdrowia w Polsce wymaga poprawy.
- (1.3) Przepraszam, ale na służbie nie piję.
- (1.4) Moja służba ojczyźnie w tym, aby słuchać i robić, co mi rozkażą. (W. Reymont: Rok 1794)
składnia: (1.2) ~ u +D., na służbie u +D., w służbie +D.
kolokacje: (1.1) ~ dworska/pałacowa; (1.3) ~ zdrowia/bezpieczeństwa/więzienna, służby specjalne; (1.4) ~ społeczeństwu/krajowi/Bogu, ~ dla społeczeństwa/ojczyzny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. sługa, usługa, służebny; przym. usłużny, służebny; czas. służyć
związki frazeologiczne: oddawać czyjeś służby komuś, służba nie drużba
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
