służba
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] służba (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia)
- (1.2) służenie komuś
- (1.3) instytucja powołana do wykonywania pewnej czynności na rzecz społeczeństwa; także praca, dyżur w takiej instytucji
- (1.4) działanie dla jakiejś idei
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik służba dopełniacz służby celownik służbie biernik służbę narzędnik służbą miejscownik służbie wołacz służbo - (1.3-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik służba służby dopełniacz służby służb celownik służbie służbom biernik służbę służby narzędnik służbą służbami miejscownik służbie służbach wołacz służbo służby
- przykłady:
- (1.1) Służba przyniosła hrabiemu posiłek.
- (1.2) Służba w obcym wojsku została uznana za przestępstwo.
- (1.2) „Głupia Zośka” przesiedziała u nich około sześciu lat, lecz choć następnie poszła na służbę do dworu, w chacie roboty nie ubyło. (B. Prus: Placówka)
- (1.2) Ksiądz wyjaśniał, że celem naszego życia jest służba Bogu i ludziom.
- (1.3) Stan służby zdrowia w Polsce wymaga poprawy.
- (1.3) Przepraszam, ale na służbie nie piję.
- (1.4) Moja służba ojczyźnie w tym, aby słuchać i robić, co mi rozkażą. (W. Reymont: Rok 1794)
- kolokacje:
- (1.1) ~ dworska/pałacowa
- (1.3) ~ zdrowia/bezpieczeństwa/więzienna, służby specjalne;
- (1.4) ~ społeczeństwu/krajowi/Bogu, ~ dla społeczeństwa/ojczyzny
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. służka f/m.-os., sługa, usługa, służebny
- przym. usłużny, służebny
- czas. służyć
- związki frazeologiczne:
- oddawać czyjeś służby komuś • służba nie drużba
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) service; (1.4) duty
- kazachski: (1.2-4) қызмет
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.2) служба
- suahili: (1.2) huduma
- szwedzki: (1.1) betjäning w; (1.2) tjänst w
- źródła:
