pochodzenie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
pochodzenie (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ], AS: [poχoʒẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) wywodzenie się z czegoś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik pochodzenie dopełniacz pochodzenia celownik pochodzeniu biernik pochodzenie narzędnik pochodzeniem miejscownik pochodzeniu wołacz pochodzenie
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) inteligenckie/arystokratyczne/robotnicze pochodzenie
- synonimy:
- (1.1) genealogia, przyczyna, źródło, proweniencja, rodowód
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) origin, provenance
- arabski: (1.1) عرق ,أصل ,نسب
- czeski: (1.1) původ m
- francuski: (1.1) origine f, provenance f
- hiszpański: (1.1) origen m, procedencia f
- interlingua: (1.1) lineage, ancestria, ascendentia
- islandzki: (1.1) ætterni n, kyn n
- jidysz: (1.1) ייִחוס m (jiches)
- niemiecki: (1.1) Abstammung f, Abkunft f
- nowogrecki: (1.1) καταγωγή f
- rosyjski: (1.1) происхождение n
- slovio: (1.1) origin (оригин)
- szwedzki: (1.1) ursprung n
- włoski: (1.1) origine f
- źródła:
