pochodzenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pochodzenie (język polski)

wymowa: IPA: [pɔxɔˈʣɛɲɛ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wywodzenie się z czegoś, rodowód

odmiana: przykłady:

(1.1) Jestem Polką z pochodzenia.

składnia:
kolokacje: (1.1) inteligenckie, arystokratyczne ~
synonimy: (1.1) genealogia, przyczyna, źródło
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik pochodny; czas. czasownik pochodzić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) origin, provenance
• czeski: (1.1) původ m rodzaj męski
• francuski: (1.1) origine f rodzaj żeński, provenance f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) καταγωγή f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) origen m rodzaj męski, procedencia f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) lineage, ancestria, ascendentia
• islandzki: (1.1) ætterni n rodzaj nijaki, kyn n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) ייִחוס m rodzaj męski (jiches)
• niemiecki: (1.1) Abstammung f rodzaj żeński, Abkunft f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) происхождение n rodzaj nijaki
• slovio: (1.1) origin (оригин)
• szwedzki: (1.1) ursprung n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) origine f rodzaj żeński