pochodzenie

pochodzenie (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ], AS: [poχoʒẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • -ni… końcówka -ni… • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wywodzenie się z czegoś

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	pochodzenie
dopełniacz	pochodzenia
celownik	pochodzeniu
biernik	pochodzenie
narzędnik	pochodzeniem
miejscownik	pochodzeniu
wołacz	pochodzenie

przykłady:

(1.1) Jestem Polką z pochodzenia.

składnia:

kolokacje:

(1.1) inteligenckie/arystokratyczne ~

synonimy:

(1.1) genealogia, przyczyna, źródło, proweniencja, rodowód

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik pochodny

czas. czasownik pochodzić

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) origin, provenance
• arabski: (1.1) عرق ,أصل ,نسب
• czeski: (1.1) původ m rodzaj męski
• francuski: (1.1) origine f rodzaj żeński, provenance f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) origen m rodzaj męski, procedencia f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) lineage, ancestria, ascendentia
• islandzki: (1.1) ætterni n rodzaj nijaki, kyn n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) ייִחוס m rodzaj męski (jiches)
• niemiecki: (1.1) Abstammung f rodzaj żeński, Abkunft f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) καταγωγή f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) происхождение n rodzaj nijaki
• slovio: (1.1) origin (оригин)
• szwedzki: (1.1) ursprung n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) origine f rodzaj żeński

źródła: