ojczyzna
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ojczyzna (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kraj, w którym ktoś się urodził; zob. też ojczyzna w Wikipedii
- (1.2) daw. miejsce urodzenia[1]
- (1.3) przest. ojcowizna[1]
- (1.4) przest. reg. genitalia męskie[1]
odmiana: (1.1) lp ojczyzn|a, ~y, ojczyźnie, ~ę, ~ą, ojczyźnie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) mała ~
synonimy: (1.1) macierz; (1.2) przest. oćczyzna
antonimy: (1.2) obczyzna
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. ojczysty, ojczyźniany
związki frazeologiczne: mała ojczyzna, wrócić na łono ojczyzny
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) homeland, motherland, fatherland
- białoruski: (1.1) радзіма f
- chorwacki: (1.1) domovina f
- duński: (1.1) hjemland n
- esperanto: (1.1) patrujo
- francuski: (1.1) patrie f
- grecki: (1.1) πατρίδα f
- hebrajski: (1.1) ארץ־מולדת f (erec-moledet), מולדת f (moledet)
- hiszpański: (1.1) patria f
- interlingua: (1.1) patria
- islandzki: (1.1) föðurland n
- łaciński: (1.1) patria f
- niemiecki: (1.1) Heimat f, Vaterland n
- norweski (bokmål): (1.1) fedreland n
- slovio: (1.1) domozem (домозем)
- szwedzki: (1.1) fosterland w
źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 hasło ojczyzna w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. III, s. 727, Warszawa 1900–1927.