posiłek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] posiłek (język polski)
- wymowa:
- (1.1-2) IPA: [pɔˈɕiwɛk], AS: [pośiu̯ek], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- (2.1) IPA: [pɔˈɕiwʲci], AS: [pośiu̯ʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga posiłki
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik posiłek posiłki dopełniacz posiłku posiłków celownik posiłkowi posiłkom biernik posiłek posiłki narzędnik posiłkiem posiłkami miejscownik posiłku posiłkach wołacz posiłku posiłki - (2.1) blp,
przypadek liczba mnoga mianownik posiłki dopełniacz posiłków celownik posiłkom biernik posiłki narzędnik posiłkami miejscownik posiłkach wołacz posiłki
- przykłady:
- (1.1) Śniadanie to najważniejszy posiłek w ciągu dnia.
- (2.1) Posiłki przysłano za późno, armia dawno już została pokonana.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) strawa
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) meal, repast
- arabski: (1.1) أكلة f, وجبة f
- chorwacki: (1.1) obrok m
- duński: (2.1) forstærkning w
- francuski: (1.1) repas m, aliment m
- hiszpański: (1.1) comida f, alimento m
- islandzki: (1.1) máltíð f
- łaciński: (1.2) cena f
- niemiecki: (1.1) Mahlzeit f; (2.1) Verstärkung f
- nowogrecki: (1.1) φαγητό n, τροφή f
- szwedzki: (1.1) måltid w, mål n
- źródła:
