sługa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

sługa (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈswuɡa], AS[su̯uga]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. osoba która usługuje
(1.2) st.pol. dworzanin
(1.3) seks. osoba podległa w układzie sadomasochistycznym
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) służący, pachołek, rab, parobczak
antonimy:
(1.1) pan
(1.3) pan, master
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. służba f, służący m, służąca f, służenie n
forma żeńska służka f
czas. służyć ndk., usługiwać ndk., usłużyć dk., zasłużyć dk., obsłużyć dk.
przym. usłużny, służebny
związki frazeologiczne:
sługa bożypan każe, sługa musiserce nie sługapan szczodrobliwy, sługa życzliwypan, co obietnicą płaci, szybko sługę utracipan, który się sługi boi, za niewolnika stoistaremu psu i staremu słudze jedna płacagdzie moda panią, rozum sługąw dzień świętego Szczepana sługa na wsi zmienia panaksięży sługa wnet wyjdzie na panaksięży sługa boi się pługajaki pan, taki sługana święty Szczepan każdy sługa pan
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: