cel
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] cel (język polski)
wymowa: IPA: [ʦɛl]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
- (1.2) to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także przenośnie)
- (1.3) → celem
odmiana: (1) lp cel, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:
- (1.1) Sierżant przyjął meldunek, że wszystkie cele zostały zniszczone.
- (1.2) Jaki jest cel waszej podróży?
- (1.2) Celem każdego studenta jest obrona dyplomu.
składnia: (1.3) celem + rzeczownik odczasownikowy w D.
kolokacje: (1.1) trafiać do celu/w cel, chybiać celu; obrać coś za cel, wziąć coś na cel = wycelować w coś; mierzyć do celu; cel cywilny/wojskowy; ruchomy cel; (1.2) osiągać cel; docierać do celu; stawiać sobie (coś za) cel; cel podróży/życia/badań/...; chodzić/włóczyć się/błąkać się/... bez celu; okolicznik celu; szczytny/wzniosły cel
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) czas. celować/wcelować; przym. celowniczy, celowy; rzecz. celownik
związki frazeologiczne: (1.2) w celu; mieć w życiu jakiś cel, przeznaczyć coś na jakiś cel, cel uświęca środki
etymologia: (1.1) staropol. cyl, ze staroczesk. cil, por. niem. Ziel; (1.2) z (1.1)
uwagi: (1.1) zob. też cela; (1.1-2) D lm „celów”, nie „celi”!; (1.3) bardzo oficjalny zwrot
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) target; (1.2) objective, aim, goal, design
- bułgarski: (1.1) цел f
- chorwacki: (1.1) meta f, cilj m; (1.2) cilj m
- duński: (1.1) mål n, formål n
- francuski: (1.1) cible f, objectif m; (1.2) but m; (1.3) afin de + rzecz., afin que + czas.
- hiszpański: (1.1) objetivo m, blanco m; (1.2) objetivo m, propósito m, meta f, objeto m; (1.3) con el fin de, al objeto de
- niemiecki: (1.1) Ziel n (1.2) Zweck m, Ziel n
- rosyjski: (1.1-2) цель f
- włoski: (1.1-2) scopo m, (1.2) fine m
[edytuj] cel (esperanto)
znaczenia:
morfem
- (1.1) celować
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
