cel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: cel.cellcélĉel

cel (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʦ̑ɛl], AS[cel] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
(1.2) to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także przenośnie)
(1.3) daw. rzem. najlepsza wykrojona część skóry przeznaczona do zszycia z innymi kawałkami
odmiana:
(1) lp cel, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:
(1.1) Sierżant przyjął meldunek, że wszystkie cele zostały zniszczone.
(1.2) Jaki jest cel waszej podróży?
(1.2) Celem każdego studenta jest obrona dyplomu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) trafiać do celu/w cel, chybiać celu; obrać coś za cel, wziąć coś na cel = wycelować w coś; mierzyć do celu; cel cywilny/wojskowy; ruchomy cel
(1.2) osiągać cel; docierać do celu; stawiać sobie (coś za) cel; cel podróży/życia/badań/…; chodzić/włóczyć się/błąkać się/… bez celu; okolicznik celu; szczytny/wzniosły cel
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przyim. celem
czas. celować, wcelować, wycelować
przym. celowniczy, celowy, celny
rzecz. celownik m, celowanie n, celowość f
przysł. celowo
związki frazeologiczne:
cel uświęca środkimieć w życiu jakiś celprzeznaczyć coś na jakiś celw celu
etymologia:
st.pol. cyl, st.czes. cil, ze śwn. zīl[1], z niem. Ziel, niem. zielen[2]; por. Zelos gr.
uwagi:
(1.1) zobacz też: cela
(1.1-2) D. lm „celów”, nie „celi«!
zob. też cel w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 44, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  2. hasło cel w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.

cel (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) celować, cel
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
czas. celi, alceli
rzecz. celo, celado, celilo, celgrajno, cellingvo
przym. laŭcela, sencela
przysł. cele
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

cel (język kataloński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) niebo
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach. Jeśli znasz kataloński, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.