kraj

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kraj (język polski)


wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kraina, obszar geograficzny; w niektórych państwach jednostka administracyjna. zob. też kraj w Wikipedii
(1.2) państwo
(1.3) kraniec, koniec

odmiana: (1) lp kraj, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:

(1.1) W czasach zaborów obszar Polski był nazywany Krajem Przywiślańskim.
(1.2) Przez jakie kraje przejeżdżaliście w drodze na urlop?
(1.3) Kraj tej sukni jest bardzo poszarpany.

składnia:
kolokacje: (1.2) rodzinny/ojczysty/obcy kraj; jeździć po całym kraju; Kraj Basków, Kraj Rad
synonimy: (1.1) kraina, region
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. kraina, krajobraz; (1.2) przym. krajowy; rzecz. krajowiec; (1.3) krajać
związki frazeologiczne: (1.1) ciepłe kraje, kraj mlekiem i miodem płynący; (1.3) kraj świata
etymologia: (1.2) z (1.1); (1.3) od krajać
uwagi:
tłumaczenia:

[edytuj] kraj (język chorwacki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) koniec
(1.2) okolica, strona
(1.3) kraina, kraj

odmiana: (1) lp kraj, kraja, kraju, kraj, krajem, kraju, kraju; lm krajevi, krajeva, krajevima, krajeve, krajevima, krajevima, krajevi
przykłady:

(1.1) Borio sam se do kraja.Walczyłem do końca.
(1.2) U mom kraju svi me znaju.W moich stronach wszyscy mnie znają.
(1.3) Ptice su već otišle u tople krajeve.Ptaki odleciały już do ciepłych krajów.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) završetak
antonimy: (1.1) početak
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.3) por. zemlja