instytucja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] instytucja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja], AS: [ĩũ̯stytucʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• samogł.+n/m+szczelin.• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw
- (1.2) zespół norm prawnych lub obyczajowych dotyczących organizacji jakiejś dziedziny życia
- (1.3) organizacja działająca na podstawie tych norm
- (1.4) wypełniana przez jakąś osobę funkcja społeczna, często niesformalizowana, rozumiana jako „instytucja” (1.1) w znaczeniu przenośnym
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik instytucja instytucje dopełniacz instytucji instytucji celownik instytucji instytucjom biernik instytucję instytucje narzędnik instytucją instytucjami miejscownik instytucji instytucjach wołacz instytucjo instytucje
- przykłady:
- (1.1) PCK jest instytucją pożytku publicznego.
- (1.2) Rodzina jest instytucją naturalną i niezastąpioną.
- (1.3) W Polsce istnieje instytucja Rzecznika Praw Dziecka.
- (1.4) W społecznościach żydowskich zawsze istniała instytucja swatki.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) organizacja
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. instytucjonalny
- rzecz. instytucjonalizacja f
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang., franc. institution, z łac. institutio[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) institution
- arabski: (1.1) مؤسسة f, معهد
- dolnołużycki: (1.1) institucija f
- duński: (1.1-3) institution w
- francuski: (1.1) institution f
- niemiecki: (1.1) Institution f
- rosyjski: (1.1) учреждение n; (1.2) институт m
- szwedzki: (1.1-3) institution w
- źródła:
- ↑ hasło instytucja w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
