instytucja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] instytucja (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw
- (1.2) zespół norm prawnych lub obyczajowych dotyczących organizacji jakiejś dziedziny życia
- (1.3) organizacja działająca na podstawie tych norm
- (1.4) wypełniana przez jakąś osobę funkcja społeczna, często niesformalizowana, rozumiana jako "instytucja" (1.1) w znaczeniu przenośnym
odmiana: (1) lp instytucj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.1) PCK jest instytucją pożytku publicznego.
- (1.2) Rodzina jest instytucją naturalną i niezastąpioną.
- (1.3) W Polsce istnieje instytucja Rzecznika Praw Dziecka.
- (1.4) W społecznościach żydowskich zawsze istniała instytucja swatki.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) organizacja
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. instytucjonalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) institution
- dolnołużycki: (1.1) institucija f
- duński: (1.1-3) institution w
- francuski: (1.1) institution f
- niemiecki: (1.1) Institution f
- rosyjski: (1.1) учреждение n; (1.2) институт m
- szwedzki: (1.1-3) institution w