głupi

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

głupi (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɡwupʲi], AS[gu̯upʹi], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niemądry, ograniczony intelektualnie
(1.2) naiwny, łatwowierny, dający się wykorzystywać
(1.3) kłopotliwy, niezręczny
(1.4) bez głębszego znaczenia, pozbawiony sensu
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Złodzieje byli tak głupi, że zostawili wszędzie odciski palców.
(1.2) Jaka ona głupia! Uwierzy we wszystko, co jej powiem.
(1.3) Jako jedyny przyszedłem na bal maskowy bez przebrania i znalazłem się w głupiej sytuacji.
(1.4) Co za głupi film! Sama strzelanina i nie wiadomo, o co chodzi.
składnia:
kolokacje:
(1.1) głupia gęś
(1.3) stawiać/znajdować się w głupiej sytuacji
(1.4) głupi dowcip, głupie pytanie
synonimy:
(1.1) tępy, durny, niemądry, zidiociały
antonimy:
(1.1) mądry, inteligentny, niegłupi
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wygłup mrz , głupawka f , głupota f , głupstwo n , głupiec m , głupek m , głupienie n 
czas.  głupieć, wygłupiać się
przysł.  głupio, głupawo
przym.  zdrobn.  głupiutki, głupawy, głupkowaty
związki frazeologiczne:
głupi jak butgłupi jaśrobota głupiegośmiać się jak głupi do serawysoki jak brzoza, a głupi jak kozaz głupia frant
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: