robić
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: robic
[edytuj] robić (język polski)
wymowa: IPA: /ˈrɔbiʨ/ posłuchaj
znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
- (1.2) zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan
odmiana: (1.1-2) rob|ić, koniugacja VIa; aspekt dokonany zrob|ić, koniugacja VIa
przykłady:
składnia: (1.1-2) robić +B., nie robić +D.;
kolokacje: (1.1) robić samochód/telewizor/obiad/herbatę/jajecznicę/...; robić dla kogoś, robić na zamówienie, zrobić coś od ręki
synonimy:
antonimy: (1.1-2) lenić się
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. robota, robot, robotnik, robocizna; przym. roboczy; czas. dorabiać/dorobić, przerabiać/przerobić, urabiać/urobić, wyrabiać/wyrobić, zarabiać/zarobić
związki frazeologiczne: robić bokami, robić w majtki, robić w portki, nie mieć co z sobą zrobić
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- albański: (1.1) bëj
- angielski: (1.1) make, create, do; (1.2) do
- białoruski (1.1) рабіць, (1.2) займацца
- bułgarski: (1.1) правя
- dolnołużycki: (1.1) gótowaś; (1.2) cyniś
- duński: (1.1) lave; (1.2) gøre
- esperanto: (1.1) fari
- francuski: (1.1) faire
- hiszpański: (1.1) hacer, obrar
- holenderski: (1.1) maken, (1.2) doen
- jidysz: (1.1-2) מאַכן (machn)
- kaszubski: (1.1) robic
- niemiecki: (1.1-2) machen, (1.1) herstellen
- rosyjski: (1.1) делать
- słowacki: (1.1) robiť, pripraviť
- szwedzki: (1.1) göra
- ukraiński: (1.1) робити
