przestępstwo

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

przestępstwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ], AS[pšestmpstfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) praw.  czyn człowieka zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy; zob.  też przestępstwo w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kradzież z włamaniem jest przestępstwem ściganym z urzędu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przestępstwo ciągłe • przestępstwo gospodarcze • przestępstwo komputerowe • przestępstwo skarbowe • przestępstwo ścigane z urzędu / ścigane z oskarżenia prywatnego • przestępstwo umyślne / nieumyślne • przestępstwo niealimentacji • przestępstwo białych kołnierzyków • przestępstwo formalne / materialne • przestępstwo pospolite • przestępstwo z niskich pobudek • przestępstwo na tle seksualnym / rasowym • przestępstwo przeciwko czci / mieniu / pokojowi / porządkowi publicznemu / prawom pracownika / wiarygodności dokumentów / wolności / wymiarowi sprawiedliwości / życiu i zdrowiuzbieg przestępstw
synonimy:
antonimy:
(1.1) czyn dozwolony, czyn niekaralny
hiperonimy:
(1.1) czyn zabroniony
hiponimy:
(1.1) zbrodnia, występek
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przestępca m , przestępczyni f , przestępczość f 
przym.  przestępczy
przysł.  przestępczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: