przestępstwo

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

przestępstwo (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ], AS[pšestmpstfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) praw.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org czyn człowieka zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też przestępstwo w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1) Kradzież z włamaniem jest przestępstwem ściganym z urzędu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przestępstwo ciągłe • przestępstwo gospodarcze • przestępstwo komputerowe • przestępstwo skarbowe • przestępstwo ścigane z urzędu • przestępstwo umyślne • przestępstwo niealimentacji • przestępstwo nieumyślne
synonimy:
(1.1) wykroczenie, występek, zbrodnia, wina, czyn zabroniony
antonimy:
(1.1) czyn dozwolony, czyn niekaralny
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org przestępca, przestępczyni, przestępczość
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org przestępczy
przysł.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org przestępczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: