Bóg

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Bogbogbogʻbógbögbøgbőg

Bóg (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[buk], AS[buk], zjawiska fonetyczne: wygł. 
homofony: bógbukBug
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel.  bóg w religii monoteistycznej; zob.  też Bóg w Wikipedii
(1.2) st.pol.  dawca dobrobytu[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga. (Mt 22:21, BT)
składnia:
kolokacje:
(1.1) Bóg Ojciec • Bóg Wszechmogącydzięki Bogu! • (nie) wierzyć w Boga • oddawać cześć Bogu
synonimy:
(1.1) Alfa i Omega, Pan, Pan Bóg, Stwórca, Wszechojciec, Wszechwładny, Ojciec Święty, Bóg Ojciec, Ojciec Niebieski; st.pol.  bożec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) Allah, Jahwe, Jehowa, Elohim
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bóg m , bożek m , bogini f , boginka f , bóstwo n , bogobojność f , Bożydar m , niebożę n , pobożność f 
zdrobn.  reg.  Bócek m 
czas.  spobożnieć
przym.  boski, boży, bogobojny, pobożny
part.  dalibóg
wykrz.  przebóg
związki frazeologiczne:
Pan BógBóg jeden wie / Bóg raczy wiedziećBóg mi świadkiemBóg zapłaćjak Bóg przykazałjak Pan Bóg stworzyłoddać duszę Bogupożal się Boże • zobacz też: przysłowia o Bogu
etymologia:
uwagi:
wielką literą, gdy chodzi o konkretnego boga; w wypadku ogólnego określenia, dozwolone jest pisanie z małej litery: bóg
tłumaczenia:
źródła:
  1. Danuta Buttler, Halina Satkiewicz, Język i my, wydanie I, WSiP, Warszawa 1990, s. 126.
  2. hasło Bóg w: Izabela Malmor, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 55, Warszawa-Bielsko-Biała, Wydawnictwo Szkolne PWN ParkEdukacja, 2009, ISBN 978-83-262-0146-2.