Bóg

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: bóg, bøg, bög, bog

[edytuj] Bóg (język polski)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel.  bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie; zob.  też Bóg w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  Bóg, Boga, Bogu, Boga, Bogiem, Bogu, Boże; blm  przykłady:

(1.1) Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga. (Mt 22:21, BT)

składnia:
kolokacje: (1.1) Bóg Ojciec, Bóg Wszechmogący; dzięki Bogu!; (nie) wierzyć w Boga; oddawać cześć Bogu
synonimy: (1.1) Pan, Jahwe, Elohim, Stwórca, Wszechojciec, Wszechwładny
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  boski, boży
związki frazeologiczne: jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie, człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi, Bóg jeden wie, Bóg mi świadkiem, Bóg zapłać, Bóg pomaga tym, co sami sobie pomagają
etymologia:
uwagi: z wielkiej litery, gdy chodzi o konkretnego boga; w wypadku ogólnego określenia, dozwolone jest pisanie z małej litery: bóg tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/B%C3%B3g”
W innych językach