rachunek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] rachunek (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i, IPA: [raˈxũnɛk], AS: [raχũnek], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) obliczenie matematyczne

(1.2) liczby oraz rubryki, na których wykonywane są obliczenia

(1.3) stan majątku lub kapitału wyrażony liczbowo (wartość, ilość) jako rezultat działalności finansowej lub gospodarczej

(1.4) zapisy wpływów i wydatków

(1.5) konto w banku, przez które przeprowadza się operacje finansowe

(1.6) pot. potocznie numer konta w banku

(1.7) spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową

(1.8) kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową

(1.9) rachunki bez l.p. pot. potocznie matematyka jako przedmiot w początkowym okresie nauczania

(1.10) podsumowanie, raport

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza rachun|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm liczba mnoga ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) Od rana próbuję policzyć nasze wydatki. Głowa mnie boli od tych rachunków.

(1.2) W oczach mi się mieni od rachunków.

(1.3) Komisja sprawdziła rachunki firmy X.

(1.4) W tej książce prowadzę rachunki.

(1.5) Mam rachunek w tym banku.

(1.6) Pamiętasz jaki jest mój rachunek, czy ci podać?

(1.7) Rachunek nie był wysoki, obiad był smaczny, ale jednak wolę jeść w domu.

(1.8) Zrób zakupy i weź rachunek, to się później rozliczymy.

(1.9) Czy macie Jasiu już rachunki w szkole?

(1.10) Rachunek sumienia powinien być wykonany przed spowiedzią.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ pamięciowy; (1.3) ~ zysków, ~ strat; (1.5) ~ bankowy, ~ bieżący, ~ oszczędnościowy, otworzyć ~, ~ rozliczeniowy; (1.6) numer rachunku; (1.7) słony ~; (1.8) ~ uproszczony; (1.10) rachunek sumienia, zdać ~ z czegoś
synonimy: (1.1) obliczenie, kalkulacja, rachuba; (1.5) konto; (1.6) numer konta; (1.8) kwit, paragon, faktura; (1.9) matematyka elementarna, arytmetyka
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik rachować; przym. przymiotnik rachunkowy
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. niemiecki Rechnung^[1]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) calculation; (1.5) account; (1.7) bill
• chorwacki: (1.7-8) račun m rodzaj męski
• duński: (1.1-4,8) regning w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) calcul m rodzaj męski; (1.5-6) compte m rodzaj męski; (1.7-8) facture f rodzaj żeński, addition f rodzaj żeński, note f rodzaj żeński; (1.9) calcul m rodzaj męski, arithmétique f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1, 1.5-8) счёт m rodzaj męski
• szwedzki: (1.8) räkning w rodzaj wspólny

źródła:

1. ↑ hasło rachunek w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.