rachunek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] rachunek (język polski)

rachunek (1.1)
rachunek (1.8)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[raˈxũnɛk], AS[raχũnek], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) obliczenie matematyczne
(1.2) liczby oraz rubryki, na których wykonywane obliczenia
(1.3) stan majątku lub kapitału wyrażony liczbowo (wartość, ilość) jako rezultat działalności finansowej lub gospodarczej
(1.4) zapisy wpływów i wydatków
(1.5) konto w banku, przez które przeprowadza się operacje finansowe
(1.6) pot.  numer konta w banku
(1.7) spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową
(1.8) kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową
(1.9) podsumowanie, raport

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga rachunki

(2.1) pot. , przest.  matematyka jako przedmiot w początkowym okresie nauczania
odmiana:
(1.1-9)
(2.1) blp 
przykłady:
(1.1) Od rana próbuję policzyć nasze wydatki. Głowa mnie boli od tych rachunków.
(1.2) W oczach mi się mieni od rachunków.
(1.3) Komisja sprawdziła rachunki firmy X.
(1.4) W tej książce prowadzęrachunki.
(1.5) Mam rachunek w tym banku.
(1.6) Pamiętasz jaki jest mój rachunek, czy ci podać?
(1.7) Rachunek nie był wysoki, obiad był smaczny, ale jednak wolę jeść w domu.
(1.8) Zrób zakupy i weź rachunek, to się później rozliczymy.
(1.9) Rachunek sumienia powinien być wykonany przed spowiedzią.
(2.1) Czy macie, Jasiu, już rachunki w szkole?
składnia:
kolokacje:
(1.1) ~ pamięciowy
(1.3) ~ zysków, ~ strat
(1.5) ~ bankowy, ~ bieżący, ~ oszczędnościowy, otworzyć ~, ~ rozliczeniowy
(1.6) numer rachunku
(1.7) słony ~
(1.8) ~ uproszczony
(1.9) rachunek sumienia, zdać ~ z czegoś
synonimy:
(1.1) obliczenie, kalkulacja, rachuba
(1.5) konto
(1.6) numer konta
(1.8) kwit, paragon, faktura
(2.1) matematyka elementarna, arytmetyka
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  rachuba f , rachmistrz m , rachmistrzyni f , wyrachowanie n 
zdrobn.  rachuneczek m 
czas.  rachować, porachować, zarachować
przym.  rachunkowy, wyrachowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Rechnung[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło rachunek w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach