obiad

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

obiad (język polski)[edytuj]

mężczyzna jedzący obiad (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɔbʲjat], AS[obʹi ̯at], zjawiska fonetyczne: zmięk. wygł. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia; zob.  też obiad w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) On nie został zaproszony na obiad w ambasadzie.
(1.1) Odkąd pracuję w nowej pracy, nie mam czasu jeść obiadów.
(1.1) Co jest na obiad?
składnia:
kolokacje:
(1.1) po obiedzieprzed obiademwydać obiadpostawić komuś obiadobiad proszonyobiady czwartkowe
synonimy:
(1.1) sł. kres.  półudenyk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  obiadowanie n , obiadówka f 
zdrobn.  obiadek
czas.  obiadować
przym.  obiadowy
związki frazeologiczne:
musztarda po obiedzieu skąpego zawsze po obiedzie
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: posiłekśniadaniedrugie śniadanieobiadpodwieczorekkolacja
zob.  też obiad w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: