obiad
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] obiad (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp obiad, ~u, ~owi, ~, ~em, obiedzie, obiedzie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ami, ~y przykłady:
- (1.1) (On) nie został zaproszony na obiad w ambasadzie.
- (1.1) Odkąd pracuję w nowej pracy, nie mam czasu jeść obiadów.
- (1.1) Co jest na obiad?
składnia:
synonimy: (1.1) sł. kres. półudenyk
antonimy:
związki frazeologiczne: musztarda po obiedzie, obiad proszony, obiady czwartkowe, pora obiadowa
wyrazy pokrewne: przym. obiadowy, poobiedni; czas. obiadować tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dinner, lunch
- chorwacki: (1.1) ručak m
- dolnołużycki: (1.1) wobjed m
- duński: (1.1) middagsmad
- francuski: (1.1) déjeuner m
- górnołużycki: (1.1) wobjed
- grecki: (1.1) γεύμα n
- hiszpański: (1.1) comida f
- islandzki: (1.1) hádegisverður
- jidysz: (1.1) אָנבײַסן n (onbajsn), מיטאָג m (mitog), וואַרמעס n (warmes)
- niemiecki: (1.1) Mittagessen n
- portugalski: (1.1) almoço m
- rosyjski: (1.1) обед m
- słowacki: (1.1) obed m
- szwedzki: (1.1) middag w
- ukraiński: (1.1) обід m
- wepski: (1.1) long
- włoski: (1.1) pranzo m