obiad

obiad (język polski)

mężczyzna jedzący obiad (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈɔbʲjat], AS: [obʹi ̯at], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) posiłek spożywany w środku dnia; zob. zobacz też obiad w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	obiad	obiady
dopełniacz	obiadu	obiadów
celownik	obiadowi	obiadom
biernik	obiad	obiady
narzędnik	obiadem	obiadami
miejscownik	obiedzie	obiadach
wołacz	obiedzie	obiady

przykłady:

(1.1) (On) nie został zaproszony na obiad w ambasadzie.

(1.1) Odkąd pracuję w nowej pracy, nie mam czasu jeść obiadów.

(1.1) Co jest na obiad?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) sł. kres. słownictwo kresowe półudenyk

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik obiadowy

czas. czasownik obiadować

rzecz. rzeczownik obiadowanie

związki frazeologiczne:

musztarda po obiedzie • obiad proszony • obiady czwartkowe

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) dinner, lunch
• chorwacki: (1.1) ručak m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) wobjed m rodzaj męski
• duński: (1.1) middagsmad w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) déjeuner m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) wobjed
• hiszpański: (1.1) comida f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) hádegisverður
• jidysz: (1.1) אָנבײַסן n rodzaj nijaki (onbajsn), מיטאָג m rodzaj męski (mitog), וואַרמעס n rodzaj nijaki (warmes)
• niemiecki: (1.1) Mittagessen n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) γεύμα n rodzaj nijaki
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• portugalski: (1.1) almoço m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) обед m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) obed m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) middag w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) обід m rodzaj męski
• wepski: (1.1) long
• wilamowski: (1.1) ymys m rodzaj męski
• włoski: (1.1) pranzo m rodzaj męski

źródła: