matematyka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] matematyka (język polski)


wymowa: /mate'matyka/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych. Zobacz też: matematyka w Wikipedii.

odmiana: (1.1) lp  matamaty|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; bez lm
przykłady:

(1.1) Matematyka jest królową nauk.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  matematyczny; rzecz.  matematyk/matematyczka
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) łac.  mathematica
uwagi:
tłumaczenia: