matematyka

matematyka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌmatɛ̃ˈmatɨka], AS: [matẽmatyka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • akc. na 3 syl. akcent na trzecią sylabę od końca • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych; zob. zobacz też matematyka w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	matematyka
dopełniacz	matematyki
celownik	matematyce
biernik	matematykę
narzędnik	matematyką
miejscownik	matematyce
wołacz	matematyko

przykłady:

(1.1) Matematyka jest królową nauk.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik matematyk m rodzaj męski, matematyczka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik matematyczny

przysł. przysłówek matematycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina mathematica

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) mathematics, math
• arabski: (1.1) رياضيات
• czeski: (1.1) matematika f rodzaj żeński, matika f rodzaj żeński
• duński: (1.1) matematik w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) matematiko
• fiński: (1.1) matematiikka
• francuski: (1.1) mathématiques f rodzaj żeński lm liczba mnoga, maths f rodzaj żeński lm liczba mnoga
• hiszpański: (1.1) matemática f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) stærðfræði f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 数学 (すうがく)
• jidysz: (1.1) מאַטעמאַטיק f rodzaj żeński (matematik)
• łaciński: (1.1) mathematica f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Mathematik f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) matematikk m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) μαθηματικά n rodzaj nijaki lm liczba mnoga
• ormiański: (1.1) մաթեմատիկա
• rosyjski: (1.1) математика f rodzaj żeński
• słowacki: (1.1) matematika
• szwedzki: (1.1) matematik w rodzaj wspólny
• tamilski: (1.1) கணிதம்
• turecki: (1.1) matematik
• urdu: (1.1) ریاضی
• węgierski: (1.1) matematika
• włoski: (1.1) matematica f rodzaj żeński
• zazaki: (1.1) matematik

źródła: