paragon
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] paragon (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar
- (1.2) daw. współzawodnictwo, emulacja; porównanie z kimś[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik paragon paragony dopełniacz paragonu paragonów celownik paragonowi paragonom biernik paragon paragony narzędnik paragonem paragonami miejscownik paragonie paragonach wołacz paragonie paragony
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.2) wł. paragone – kamień pobierczy; próba, od gr. παρακονᾶν (parakonán) – trzeć; ostrzyć na kamieniu (par(a) + akonē, osełka)[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) receipt, paragon, bill of sale
- czeski: (1.1) paragon
- hiszpański: (1.1) recibo m, tique m
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, Warszawa, Klub Świat Książki, 2000. ISBN 83-7227-582-3.
[edytuj] paragon (język angielski)
- wymowa:
- IPA: /ˈpærəɡən/
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) niedościgły wzór
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] paragon (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) paragon
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Hasło zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
- źródła: