paragon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

paragon (język polski)[edytuj]

paragon (1.1)
wymowa:
IPA[paˈraɡɔ̃n], AS[paragõn], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar
(1.2) daw.  współzawodnictwo, emulacja; porównanie z kimś[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie dostałem paragonu w sklepie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrobn.  paragonik m 
przym.  paragonowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) wł.  paragonekamień pobierczy; próba, od gr.  παρακονᾶν (parakonán) – trzeć; ostrzyć na kamieniu (par(a) + akonē, osełka)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, Warszawa, Klub Świat Książki, 2000, ISBN 83-7227-582-3.

paragon (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /ˈpærəɡən/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) niedościgły wzór, ideał
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

paragon (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) paragon
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła: