jeść

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: jescjěsć

jeść (język polski)[edytuj]

chłopiec je (1.1) obiad
wymowa:
jeść ?/i, jem ?/i, IPA[jɛ̇ɕʨ̑], AS[i ̯ėść], zjawiska fonetyczne: podw. art. 
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) spożywać, przyjmować pokarmy

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) pot.  jedzenie, pokarm (tylko w zwrotach typu Daj mi jeść!)[1]
odmiana:
(1.1)
(2.1) nieodm. 
przykłady:
(1.1) Kiedy jem obiad, nie odbieram telefonów.
(1.1) Co będziesz jeść?
(2.1) Umieram z głodu i zimna, daj mi jeść, tylko żeby było ciepłe!
składnia:
kolokacje:
(1.1) jeść śniadanie
synonimy:
(1.1) spożywać, konsumować, pożywiać się, posilać się, stołować się, sycić głód / się, połykać, za / jadać, zaspokajać głód, częstować się, biesiadować; pot.  pałaszować, zakąszać, żreć, pożerać, wcinać; wulg.  wpierdalać
(2.1) zob. : jedzenie
antonimy:
(1.1) pościć, głodować, nie dojadać, nie mieć co jeść, nie mieć co do garnka włożyć, przymierać głodem, odejmować sobie od ust
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  jedzenie / zjedzenie, jadalnia, jadłodajnia
związki frazeologiczne:
jeść jak świniajeść jak wróbelekjeść z rękiz czym to się jeprzysłowie gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść
etymologia:
uwagi:
zobacz też: czasowniki nieregularne w języku polskim; por.  jadać – czasownik wielokrotny, wyrażający regularność
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło jeść w: SJP.pl.