jeść

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: jěsć, jesc

[edytuj] jeść (język polski)


wymowa: IPA: [jɛɕʨ] jeść ?/i jem ?/i
znaczenia:
czasownik

(1.1) spożywać, przyjmować pokarmy

rzeczownik

(2.1) jedzenie (tylko w zwrotach typu Daj mi jeść!)

odmiana: (1.1) czasownik nieregularny: jeść, czas teraźniejszy jem, jesz, je, jemy, jecie, jedzą; czas przeszły jadłem/jadłam, jadłeś/jadłaś, jadł/jadła/jadło, jedliśmy/jadłyśmy, jedliście/jadłyście, jedli/jadły; forma bezosobowa czasu przeszłego jedzono; tryb rozkazujący jedz, jedzmy, jedzcie; tryb przypuszczający regularnie od czasu przeszłego jadłbym/jadłabym, jadłbyś/jadłabyś itd.; imiesłowy przymiotnikowe czynne jedzący, jedząca, jedzące, jedzący, jedzące; imiesłowy przymiotnikowe bierne jedzony, jedzona, jedzone, jedzeni, jedzone; imiesłów przysłówkowy współczesny jedząc; dk.  zjeść, analogicznie do niedokonanego: zjem, zjesz, zjadłbym itd.; imiesłów przysłówkowy uprzedni zjadłszy; (2.1) nieodm.  przykłady:

(1.1) Nie wstaniesz od stołu dopóki nie zjesz zupy!
(2.1) Umieram z głodu, daj mi jeść!

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) spożywać, konsumować, pożywiać się, posilać się, stołować się, sycić głód/się, połykać, za/jadać, zaspokajać głód, częstować się, biesiadować; pot.  pałaszować, zakąszać, żreć, pożerać, wcinać; wulg.  wpierdalać (2.1) zob. jedzenie
antonimy: (1.1) pościć, głodować, nie dojadać, nie mieć co jeść, nie mieć co do garnka włożyć, przymierać głodem, odejmować sobie od ust
wyrazy pokrewne: rzecz.  jedzenie/zjedzenie, jadalnia, jadłodajnia
związki frazeologiczne: jeść jak świnia, jeść jak wróbelek
etymologia:
uwagi: zobacz też: czasowniki nieregularne w języku polskim; por.  jadać – czasownik wielokrotny, wyrażający regularność tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/je%C5%9B%C4%87”