fin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Fin

Spis treści 1 fin (język angielski) 2 fin (esperanto) 3 fin (język hiszpański) 4 fin (interlingua) 5 fin (język szwedzki)

[edytuj] fin (język angielski)

wymowa: wymowa amerykańska ^?/i
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) płetwa (u zwierzęcia)

(1.2) płetwa (u nurka)

odmiana: (1.1-2) lp liczba pojedyncza fin, lm liczba mnoga fins przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] fin (esperanto)

wymowa:
znaczenia:
morfem

(1.1) kończyć, koniec, końcowy, w końcu

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: czas. czasownik fini, finigi, finiĝi, ekfini, finfari; rzecz. rzeczownik fino, finaĵo, semajnofino; przysł. przysłówek fine, ĝisfine, finfine; przym. przymiotnik fina, finita, nefinita, senfina, finofara
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] fin (język hiszpański)

wymowa: IPA: [fin]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) koniec

(1.2) cel

odmiana: lm liczba mnoga fines przykłady:

(1.1) El fin de la guerra fría y la desaparición de la Unión Soviética son dos fenómenos paralelos que cambiaron radicalmente el mundo. → Koniec zimnej wojny i zniknięcie Związku Radzieckiego są dwoma równoległymi zjawiskami/fenomenami, które zmieniły radykalnie świat. (z internetu)

składnia:
kolokacje:
synonimy: final m rodzaj męski
antonimy: inicio m rodzaj męski
wyrazy pokrewne: czas. czasownik finalizar; przym. przymiotnik final; rzecz. rzeczownik final, finalidad, finalista, finalización
związki frazeologiczne: al fin / por fin → w końcu, wreszcie, nareszcie; al fin y al cabo → koniec końców, wreszcie; con el fin de → w celu, celem
etymologia: łac. łacina finis
uwagi:

[edytuj] fin (interlingua)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) świetny, wyśmienity, doskonały

rzeczownik

(2.1) koniec, cel

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (2.1) przym. przymiotnik final
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Hasło zaimportowane automatycznie - wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!

[edytuj] fin (język szwedzki)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) doskonały, świetny

(1.2) czysty, bez skazy

(1.3) drobny

(1.4) cienki

(1.5) subtelny, dyskretny

(1.6) wytworny, elegancki

odmiana: fin, fint, fina przykłady:

(1.1) En fin chans. → Świetna okazja.

(1.1) Fin hörsel. → Wyostrzony (doskonały) słuch.

(1.2) Fint silver. → Szczere srebro.

(1.3) Fint snus. → Tabaka drobnoziarnista.

(1.4) En fin tråd. → Cienka nić.

(1.5) Fin ironi. → Subtelna ironia.

(1.5) Jag gav honom en fin vink. → Dałem mu dyskretny znak.

(1.6) En fin dam. → Elegancka pani.

(1.6) En fin flicka. → Panna z dobrego domu.

(1.6) Fint folk. → Lepsze towarzystwo.

(1.6) Fina ord. → Wyszukane słowa.

(1.6) Hon är av fin familj. → Ona jest z dobrego domu.

składnia:
kolokacje: göra fint i rummet → posprzątać pokój
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: