fin

fin (język angielski)

fin (1.1)

fins (1.2)

wymowa:

enPR: fĭn, IPA: /fɪn/, SAMPA: /fIn/

wymowa amerykańska

homofon: Finn

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) płetwa (u zwierzęcia)

(1.2) płetwa (u nurka)

odmiana:

(1.1-2) lp liczba pojedyncza fin, lm liczba mnoga fins

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

fin (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) kończyć, koniec, końcowy, w końcu

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

czas. czasownik fini, finigi, finiĝi, ekfini, finfari

rzecz. rzeczownik fino, finaĵo, semajnfino, semajnofino

przysł. przysłówek fine, ĝisfine, finfine

przym. przymiotnik fina, finita, nefinita, senfina, finofara

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

fin (język francuski)

wymowa:

IPA: [fɛ̃] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) koniec

odmiana:

przykłady:

(1.1) Tout a une fin. → Wszystko ma swój koniec.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik finir

związki frazeologiczne:

fin de siècle

etymologia:

uwagi:

źródła:

fin (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [fin]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) koniec

(1.2) cel

odmiana:

lm liczba mnoga fines

przykłady:

(1.1) El fin de la guerra fría y la desaparición de la Unión Soviética son dos fenómenos paralelos que cambiaron radicalmente el mundo. → Koniec zimnej wojny i zniknięcie Związku Radzieckiego są dwoma równoległymi zjawiskami/fenomenami, które zmieniły radykalnie świat. (z internetu)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

final m rodzaj męski

antonimy:

inicio m rodzaj męski

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik finalizar

przym. przymiotnik final

rzecz. rzeczownik final, finalidad, finalista, finalización

związki frazeologiczne:

al fin / por fin → w końcu, wreszcie, nareszcie; al fin y al cabo → koniec końców, wreszcie; con el fin de → w celu, celem

etymologia:

łac. łacina finis

uwagi:

źródła:

fin (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) świetny, wyśmienity, doskonały

rzeczownik

(2.1) koniec, cel

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(2.1) przym. przymiotnik final

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!

źródła:

fin (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) doskonały, świetny

(1.2) czysty, bez skazy

(1.3) drobny

(1.4) cienki

(1.5) subtelny, dyskretny

(1.6) wytworny, elegancki

odmiana:

fin, fint, fina

przykłady:

(1.1) En fin chans. → Świetna okazja.

(1.1) Fin hörsel. → Wyostrzony (doskonały) słuch.

(1.2) Fint silver. → Szczere srebro.

(1.3) Fint snus. → Tabaka drobnoziarnista.

(1.4) En fin tråd. → Cienka nić.

(1.5) Fin ironi. → Subtelna ironia.

(1.5) Jag gav honom en fin vink. → Dałem mu dyskretny znak.

(1.6) En fin dam. → Elegancka pani.

(1.6) En fin flicka. → Panna z dobrego domu.

(1.6) Fint folk. → Lepsze towarzystwo.

(1.6) Fina ord. → Wyszukane słowa.

(1.6) Hon är av fin familj. → Ona jest z dobrego domu.

składnia:

kolokacje:

göra fint i rummet → posprzątać pokój

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: