zjawisko
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] zjawisko (język polski)
wymowa: IPA: [zjaˈvʲiskɔ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka
- (1.2) przen. coś niezwykłego, nieprzeciętnego, nienaturalnego lub nie do końca rzeczywistego
odmiana: (1) lp zjawisk|o, ~a, ~u, ~o, ~iem, ~u, ~u; lm ~a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:
- (1.1) Podczas tych badań, naukowiec odkrył zjawisko promieniotwórczości.
- (1.2) Ona jest piękna jak zjawisko.
składnia:
kolokacje: (1.1) analizować ~, interesujące ~, ~ niewyjaśnione , ~ nadnaturalne, ~ fotoelektryczne, ~ atmosferyczne (1.2) niecodzienne ~, nieziemskie
synonimy: (1.1) wydarzenie; (1.2) fenomen
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. zjawa, czas. zjawić się, przym. zjawiskowy
związki frazeologiczne: zjawisko tunelowe
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- włoski: (1.1, 1.2) fenomeno
