znak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] znak (język polski)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie
(1.2) dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji
(1.3) dowód, oznaka czegoś
(1.4) fakt interpretowany jako zapowiedź czegoś
(1.5) ślad pozostawiony przez coś
(1.6) dawniej herb lub chorągiew z herbem
(1.7) mat.  dla liczby rzeczywistej informacja, czy jest ona większa od zera, mniejsza od zera, czy równa zeru; zob.  też znak liczby w Wikipedii

odmiana: przykłady:

(1.2) Podałem mu rękę, po czym uśmiechnąłem się na znak zgody.
(1.7) Sinus zmienia znak przy przejściu przez zero.

składnia:
kolokacje: (1.1) znak drogowy, znak przestankowy/interpunkcyjny/diakrytyczny; znak zapytania; znak zodiaku (1.7) znak dodatni/ujemny, zmieniać znak
synonimy: (1.1) wyobrażenie, przedstawienie, symbol, oznakowanie; (1.2) gest, ruch, skinienie; (1.3) oznaka, objaw, sygnał, przejaw, dowód, wyraz, symptom, wskazówka; (1.4) wróżba, zapowiedź, omen, przepowiednia; (1.5) szrama, ślad, blizna
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: znaki czasu
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] znak (język chorwacki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) znak

odmiana: (1.1) lp  znak, znaka, znaku, znak, znakom, znaku, znače; lm  znakovi, znakova, znakovima, znakove, znakovima, znakovima, znakovi przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: