dyskretny

dyskretny (język polski)

wymowa:

IPA: [dɨsˈkrɛtnɨ], AS: [dyskretny] wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zachowujący tajemnice i taktowny

(1.2) taki, który nie rzuca się w oczy

(1.3) mat. matematyka, matematyczny przyjmujący wartości z przeliczalnego zbioru; zob. zobacz też dyskretny w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Ania jest wspaniałą przyjaciółką, dyskretną i lojalną.

(1.2) Ja bym tu dał jakiś dyskretny akcent kolorystyczny.

(1.3) Widmo operatora jest zdegenerowane i dyskretne.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.3) ciągły

wyrazy pokrewne:

przysł. przysłówek dyskretnie

rzecz. rzeczownik dyskrecja, dyskretność, dyskretyzacja, dyskretyzator

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) discreet; (1.2) unobtrusive; (1.3) discrete
• esperanto: (1.1-3) diskreta
• szwedzki: (1.1-3) diskret

źródła: