ord

ord (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) słowo, wyraz

odmiana:

(1) et ord, ordet, ord, ordene

przykłady:

(1.1) Bare sig et ord. → Powiedz tylko słowo.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ordbog; få det sidste ~ → mieć ostatnie słowo

synonimy:

antonimy:

(1.1) sætning

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

det levende ord → język mówiony; bindeord; biord; forholdsord; kendeord; talord; navneord; udsagnsord; tillægsord; stedord

etymologia:

uwagi:

źródła:

ord (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) porządek

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik ordo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

ord (język norweski (bokmål))

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) słowo, wyraz

odmiana:

(1.1) et ord, ordet, ord, ordene lub et ord, ordet, ord, orda

przykłady:

(1.1) Jeg kan allerede mange islandske ord. → Znam już wiele islandzkich słów.

składnia:

kolokacje:

(1.1) sterke ord → mocne słowa; tomme ord→ puste słowa

synonimy:

(1.1) begrep, term, tale

antonimy:

wyrazy pokrewne:

ordbok, ordknapp

związki frazeologiczne:

oppslagsord, passord • med andre ord, ord for ord, å gi sitt ord → dać słowo, å ta ordet → zabrać głos

etymologia:

uwagi:

źródła:

ord (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) słowo

odmiana:

(1.1) ett ord, ordet, ord, orden

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) bestämmelseord • grundord • korsord • lånord • nyckelord • ordbok • ordklass • ordlista • stamord

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: