słuch

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: sluch

słuch (język polski)[edytuj]

słuchy (1.2)
wymowa:
IPA[swux], AS[su̯uχ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki; zob.  też słuch w Wikipedii
(1.2) środ.  łow.  ucho zająca, królika, dzika
odmiana:
przykłady:
(1.1) Jasio ma kiepski słuch.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  słuchacz m , słuchaczka f , słuchanie n , słuchawka f , słuchowisko n , odsłuch m , podsłuch m , słyszenie n , osłuchiwanie n 
czas.  słuchać ndk. , słyszeć ndk. , osłuchiwać ndk. 
przym.  słuchowy, słyszalny
przysł.  słuchowo
związki frazeologiczne:
powiedzieć do słuchusłuch o kimś zaginął / słuch o czymś zaginąłzamieniać się w słuch
etymologia:
uwagi:
zob.  też słuch w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: