rodzaj

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] rodzaj (język polski)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) typ, odmiana, gatunek
(1.2) biol.  grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny
(1.3) gram.  cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu
(1.4) lit.  podstawowa jednostka klasyfikacji dzieł literackich

odmiana: (1) lp  rodzaj|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm  rodzaj|e, ~ów (lub rodzai[1][2]), ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Lubię każdy rodzaj muzyki.
(1.2) Ten gatunek roślin należy do innego rodzaju.
(1.3) Słowopiesjest rodzaju męskiego.
(1.4) Wyróżnia się trzy główne rodzaje literackie: lirykę, epikę i dramat.

składnia:
kolokacje: (1.1) rodzaj muzyki/filmu/literatury; rodzaj zabawy/pracy; rodzaj towaru/usług; (1.2) rodzaj monogatunkowy; (1.3) rodzaj gramatyczny, rodzaj męski/żeński/nijaki/męskoosobowy/niemęskoosobowy; (1.4) rodzaj literacki
synonimy: (1.1) typ, gatunek, odmiana
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  rodzajowy; rzecz.  rodzajnik m 
związki frazeologiczne: rodzaj ludzki, Księga Rodzaju, jedyny w swoim rodzaju, coś w tym rodzaju
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

źródła:

  1. pokojów czy pokoi? w: Poradnia językowa PWN.
  2. Zasady pisowni i interpunkcji w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
W innych językach