śmieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] śmieć (język polski)

śmiecie (1.1)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) coś do wyrzucenia
(1.2) pot.  rzecz bezwartościowa
(1.3) pot.  człowiek bez zasad, godny pogardy

czasownik nieprzechodni, aspekt niedokonany

(2.1) mieć odwagę

czasownik

(3.1) 2 os.  rozk.  zob.  → śmiecić

odmiana: (1.1-2) lp  śmie|ć, ~cia, ~ciowi, ~ć, ~ciem, ~ciu, ~ciu; lm  ~ci lub ~cie, ~ci, ~ciom, ~ci lub ~cie, ~ciami, ~ciach, ~cie; (1.3) lp  śmie|ć, ~cia, ~ciowi, ~cia, ~ciem, ~ciu, ~ciu; lm  ~cie, ~ci, ~ciom, ~ci, ~ciami, ~ciach, ~cie; (2.1) śmieć, koniugacja II przykłady:

(1.1) Od frontu i z tyłu znajdowały się drzwi i sienie, przed którymi gniły kałuże pomyj i leżały kupy śmieci. (S. Żeromski: Ludzie bezdomni)
(1.2) Nie kupuj tego – to pewnie śmieć! Za taką cenę nie możesz dostać nic trwałego.
(1.3) Mój sąsiad każdą rozmowę o polityce podsumowuje mówiąc, że politycy to śmiecie. I jak tu z nim rozmawiać?
(2.1) Z panną widywał się często, zakochiwał się w niej coraz głębiej, ale nigdy nie śmiał mówić o miłości. (W. Reymont: Komediantka)
(3.1) Nie śmieć tutaj, dopiero co posprzątałam.

składnia:
kolokacje: (1.1) wynosić śmieci, kosz na śmieci, wysypisko śmieci
synonimy: (1.1) odpad
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) czas.  śmiecić; rzecz.  śmieciarka, śmieciarz, śmietnik, śmietniczka, śmietnisko; przym.  śmieciowy; (2.1) rzecz.  śmiałość, śmiałek; przym.  śmiały
związki frazeologiczne: siedzieć na własnych śmieciach, wrócić na stare śmieci, stare śmieci, tonąć w śmieciach
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/%C5%9Bmie%C4%87”