trwały
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] trwały (język polski)
wymowa: IPA: [ˈtrfawɨ]
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który nie ulega większym zmianom
- (1.2) taki, który nadaje się do użytku przez długi czas ze względu na swoją trwałość, wytrzymałość, odporność
odmiana: (1) lp trwały m, trwała f, trwałe n przykłady:
- (1.1) Wypadek samochodowy pozostawił trwały uszczerbek na zdrowiu Marka.
- (1.2) Każdy przedmiot, który użytkuje się dłużej niż jeden rok jest środkiem trwałym.
składnia:
kolokacje: (1.1) rośliny trwałe, trwała ondulacja, środki trwałe
synonimy: (1.1) stały; (1.2) wytrzymały
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. trwałość, utrwalacz, utrwalanie; czas. trwać, utrwalać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- islandzki: (1.1) endingargóður, varanlegur
- niemiecki: (1.1-2) dauerhaft
- szwedzki: (1.1) varaktig, konstant; (1.1-2) hållbar
