leżeć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] leżeć (język polski)
wymowa: IPA: [ˈlɛʒɛʨ] posłuchaj
znaczenia:
czasownik nieprzechodni
- (1.1) zachowywać pozycję poziomą
- (1.2) znajdować się
- (1.3) o ubraniu dobrze się układać na kimś
odmiana: (1.) leż|eć; koniugacja VIIb
przykłady:
- (1.1) Kot leży na parapecie.
- (1.2) Polska leży w Europie.
- (1.3) Ten garnitur bardzo dobrze na panu leży.
składnia: (1.1) leżeć na +Ms., w +Ms.
kolokacje: (1.1) leżeć na stole/regale/podłodze/tapczanie...; leżeć w łóżku (rzadziej na łóżku)
synonimy: (1.2) znajdować się; (1.3) pasować
antonimy: (1.1) siedzieć, stać
wyrazy pokrewne: rzecz. leżenie, leżak, łoże, łóżko; czas. położyć (kłaść); wyleżeć, poleżeć
związki frazeologiczne: leżeć do góry brzuchem, leżeć odłogiem
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) lie
- białoruski (1.1) ляжаць; (1.2) ляжаць, знаходзіцца, размяшчацца
- chorwacki: (1.1) ležati
- dolnołużycki: (1.1-2) lažaś
- duński: (1.1,2) ligge; (1.3) sidde
- esperanto: (1.1) kuŝi
- francuski: (1.1) être couché; (1.2) être situé, se trouver; (1.3) aller bien
- górnołużycki: (1.1) ležeć
- interlingua: (1.1) cubar
- islandzki: (1.1,2) liggja
- niemiecki: (1.1,2) liegen
- norweski (bokmål): (1.1) ligge
- norweski (nynorsk): (1.1) liggje
- rosyjski: (1.1) лежать; (1.3) сидеть
- szwedzki: (1.1) ligga
- ukraiński: (1.1,2) лежати
